Berichten

Berichten uit januari, 2017 weergeven

Een beurs plekje.

Vanochtend heb ik mijn hulp afgebeld. 
Na twee dagen veel geslapen te hebben was ik er niet aan toe om een witte tornado te ontmoeten. Griep geeft je niet alleen lichamelijke klachten, het doet je ook wat zwak voelen. Gewoon, je hebt behoefte aan iemand, die een kopje thee voor je zet en je een beschuitje brengt. Je voelt je een meisje met een beurs plekje in haar borst. En uit dat beurse plekje kunnen zomaar wat tranen rollen. Gewoon omdat je je kleine wereldje een beetje voor een doedelzak aanziet. Alles heeft een rafelig randje. En ze hoeven maar iets te zeggen of je voelt je een stukje draadjesvlees. Uiteen gepuzzeld en opgepeuzeld. Men moet je dan niet te serieus nemen. En ook niet met jeugdige overmoedige zelfbewustzijn door je huis en over je heen razen. Nee, je mag eens een keertje vertroeteld en verzorgd worden. Daarom heb ik mijn hulp afgebeld.
@Lineke


Over Trump enzo?

5. Vertrouw op de Here met uw ganse hart en steun op uw eigen inzicht niet. 6Ken Hem in al uw wegen, dan zal Hij uw paden recht maken. 7Wees niet wijs in eigen ogen, vrees de Here en wijk van het kwaad; 8het zal medicijn wezen voor uw vlees, en lafenis voor uw gebeente.
Hieraan moest ik denken, toen ik allerlei commentaren over de nieuwe president van Amerika las.
Ik weet niet hoe het zit. En wat waarheid is en wat niet.
President Trump voert allerlei ongewone besluiten door.
Hij doet, wat hij beloofd heeft en wacht er niet te lang mee.
Hij is tegen abortus en steekt de prolife beweging een hart onder de riem.
Heerlijk, eindelijk eens een machtige stem, die opkomt voor de stemmenlozen.
De kinderen, die in aan het begin van hun leven vermoord worden en waaraan Nederland, onder het mom van anders gebeurd het opnieuw in smerige gevaarlijke achterafjes, hard meewerkt en voorop gaat.
Voorop in het uitmoorden van kinderen in hun prille bestaan.

President Trump heeft een inreisverbod ingevoerd vanuit 7 isla…

Fluistergebeden. (4)

Afbeelding
HERE, mijn hart is niet hovaardig,
mijn ogen zijn niet trots;
ik wandel niet in grootse dingen,
noch in dingen die te wonderbaar voor mij zijn.
Immers heb ik mijn ziel tot rust en stilte gebracht
als een gespeend kind bij zijn moeder;
als een gespeend kind is mijn ziel in mij. Psalm 131:1b-3
Dit is echt een psalm om aan het einde van de dag te lezen. Deze woorden geven je rust en brengen je back to earth.  Heerlijk toch? Eenvoudig mens zijn, geen grootste dingen doen of dingen die je niet kunt doorzien.
Ooit toen ik in nood zat, kwam ik in aanraking met voorbede. Men bad veel en vaak voor me en ik raakte ervan in de war.  Herhaaldelijk heb ik toen het fluistergebed gebeden.
“Ik  heb mijn ziel tot rust en stilte gebracht
als een gespeend kind bij zijn moeder;
als een gespeend kind is mijn ziel in mij.”
Ik kwam tot rust en ik leerde door ervaring mijn lessen.

Het was de les dat ik me niet afhankelijk op moet stellen van anderen,  
maar dat ik zelf een relatie met God de Vader heb. 
@Lineke

Fluistergebeden(3)

Afbeelding
Het zijn de gunstbewijzen des Heren , dat wij niet omgekomen zijn, want Zijn barmhartigheden houden niet op,elke morgen zijn zij nieuw, groot is uw trouw! Klaagliederen 3:22-23
Dankzij mijn kattenbeesten sliep ik slecht vannacht.  De éne meende met geweld aan de voordeur te moeten hangen, ten einde naar buiten te kunnen. De ander was niet van plan er achteraan te gaan, maar ik wist dat ze me wakker zou maken, omdat haar maatje weer naar binnen moest. Zo zag ik vannacht het voorzichtige ochtendlicht naar binnen gluren. Het voorzichtige ochtendlicht, wat ons steevast iedere dag komt bezoeken.





Het is gelijk aan Gods barmhartigheden. Ook deze zijn er iedere dag opnieuw.  Iedere morgen als we opstaan om de dag te beginnen, liggen Zijn barmhartigheden klaar. Iedere dag is daar Zijn mededogen, Zijn Genade en kracht om de dag door te komen. En staat er in het fluistergebed, wat ik vaak voor me uitmompel:
Het zijn de gunstbewijzen van de Heer, dat ik niet omgekomen ben.

Niet mijn eigen kracht en mijn …

Fluistergebeden (2.)

Talrijk zijn de rampen van de rechtvaardige, maar uit die alle redt hem de Here; Psalm 34:20
Vele zorgen en problemen kunnen de gelovige treffen, maar de Here zal altijd voor uitredding zorgen. (Het Boek) Psalm 34:20
Wat doet het me goed om tegen mezelf te praten. Te fluisteren met fluistergebeden. Gisteren had ik contact met iemand die in haar gezin zwaar word beproefd.  Ze is gelovig, ze is christen. Ze blogt er over, je kunt haar volgen op RupsjeDaan Heel vaak hebben bloggers iets van “Stel ik me aan?  Vraag ik aandacht, ben ik te negatief?”
Ik spreek uit eigen ervaring als ik vertel, dat ik bij veel lezersaantallen onder de tafel wil duiken om me te verstoppen.  Zeker als je je kwetsbaar opstelt, je sores laat lezen.  Hebben we allemaal niet de neiging om de mooie kant naar voren te halen en onze vuile was niet buiten te hangen? En toch juist dat geeft zo’n vertekend beeld.  Het is alsof er nooit iets aan de hand is alsof alles goed en mooi is. Happy kleppy zijn we met elkaar. Maar de Bijbel …

Fluistergebeden.

Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart ,toets mij en ken mijn gedachten; zie, of bij mij een heilloze weg is, en leid mij op de eeuwige weg. Psalm 139:23,24
Afgelopen week werd de nieuwe president van Amerika Donald Trump  ingehuldigd. Op social media had Jan en Alleman er commentaar op.  De negatieve opmerkingen waren niet van de lucht.  De naam van president Trump  betekent troef. En het werkwoord  to trump is overtroeven. Inderdaad mensen deden zijn naam eer aan ,ze overtroefden elkaar in de negatieve geluiden.  Gelukkig nam de berichtenstroom af en maakte plaats voor vrolijke ijsfoto’s. De vorst had de vorst overtroefd.
De vorst had de vorst overtroefd.

Er komt in deze tijd zoveel op je af. In je persoonlijk leven, maar ook in de wereld. Wat heb ik het nodig, dat God mij doorgrond en mijn hart kent. Dat Hij me wijst op heilloze wegen en mij op de eeuwige weg zet.
In mijn gedachten over de nieuwe president.  Ik kan mee blaten met de rest van de schapen. Maar wat zegt God ervan? Daarom bid ik met …

Een stoomlocomotiefje.

Afbeelding
2 Hoor toch, o God, mijn smeking, sla acht op mijn gebed. 3 Van het einde des lands roep ik tot U, omdat mijn hart bezwijkt; leid mij op een rots die mij te hoog zou zijn. 4 Want Gij zijt mij een schuilplaats geweest, een sterke toren tegen de vijand. 5 Laat mij in uw tent voor altoos vertoeven, laat mij schuilen, geborgen onder uw vleugelen. sela 6 Want Gij, o God, hebt gehoord naar mijn geloften, Gij hebt het erfdeel gegeven van hen die uw naam vrezen. Psalm 61:2-6
Toen ik in Jeruzalem woonde, was ik de eerste tijd buiten adem, als ik buiten liep. Niet vanwege de omgeving, maar vanwege de hoogten die ik moest beklimmen. Wegen, die langzaam omhoog lopen, trappen die je moet bestijgen om van de ene straat naar de andere te komen. En natuurlijk daal je op een gegeven moment weer het pad af. Wat vroeg dat een energie van mij. Als ik zaterdags met mijn collega’s naar het punt liep, waar het busje stond om ons op te halen om naar de kerk te gaan, waren ze ver voor me uit en ik kwam er als een stoomloc…

Ere wie ere toekomt.

U bent mijn enige hoop, HEER, mijn God, van jongs af vertrouw ik op U. Al vanaf mijn geboorte steun ik op u, al in de moederschoot was U het die mij droeg, U wil ik altijd loven. Voor velen ben ik een teken, U bent mijn veilige schuilplaats. Psalm 71: 5-8
Vorige week ben ik met een twaalftal vrouwen gestart met de Bijbelstudie van Beth Moore. Omdat de ervaring mij geleerd heeft, dat ik niet op de eerste plaats sta wat discipline betreft, had ik het boek alvast aangeschaft en begonnen. Ik kwam weer op de laatste plaats te staan, want ik was tot mijn grote verbazing de laatste dag vergeten te maken. Daar kwam ik achter, toen we het huiswerk in groepjes bespraken. Een verbaasde kreet mijnerzijds deed de rest bijna van de stoel veren. Op mijn schuldbekentenis werd bijna niet gereageerd, gelukkig.
Deze week gaan we weer verder en we zijn op weg met David.  Ik ben een klein beetje aan deze man verknocht. Het gedeelte uit psalm 71 komt ook van zijn hand. David was "wel ter tale", zegt de Bij…

Narcisme (5) en slot.

Afbeelding
Vervolg op dl. 1,,dl.2,dl.3,dl.4

“Introspectie of zelfreflectie is een term uit de psychologie. Het is een activiteit waarbij de eigen gedachten, gevoelens en herinneringen tot onderwerp van overdenking gemaakt worden. Reflecteren, of reflectie, is het doorgronden en herkennen van processen die bewust en onbewust plaatsvinden binnen de eigen psyché. Het gaat hierbij niet alleen om denkprocessen, maar ook om gedrag. Het heeft vaak betrekking op ervaringen en gebeurtenissen. Reflectie wordt gebruikt om gelijksoortige situaties in de toekomst beter te kunnen hanteren. In deze functie verschilt het niet veel van evaluatie.” (Wikipedia)



 In de blogpost van gisteren heb ik eerste instantie een stuk toegevoegd over het verschil tussen slachtoffer zijn en een slachtofferrol aannemen. Later heb ik dit verwijderd. De reden zal ik noemen.  Als naaste van een mens met een Narcistische persoonlijkheidsstoornis ben je niet alleen empathisch, ook ben je prima in staat om aan zelfreflectie te doen. Als de…

Narcisme dl4.

Afbeelding
Ook vandaag ga ik verder op het thema Narcisme.
In stilte word er onnoemelijk geleden. Ik ben dankbaar voor de reacties die ik mag krijgen en verwerken in de posts. Allereerst wil ik een leestip doorgeven.
In de  romans GLINSTERZWART en SCHELPENWIT van SIMONE FOEKENS gaat het over het leven van een vrouw, die getrouwd is met een man met een Narcistische persoonlijkheidsstoornis.  Simone vertelde me dat er vele eigenschappen van deze stoornis verwerkt zijn in haar romans.
Op de blog van gisteren werd verder gereageerd. Herkenning van een dochter en een moeder. Empathisch waren ze beiden, gevoelig voor de noden van de Narcist. De dochter vertelde, dat ze na al die jaren nog met opgetrokken schouders zit, omdat ze zich schrap zet tegen de buien, die over haar gekomen zijn. Als je empathisch bent, voel je aan wat de ander nodig hebt. Je reageert vanuit je zintuigen. Medelijden is een signaal. Maar medelijden is geen liefde.


Medelijden is geen liefde.
En medelijden is geen basis voor liefde. Vaak hale…

Narcisme dl3.

Afbeelding
In mijn voorgaande blogposten  (Dl.1Dl.2 en DL.3) schrijf ik over Narcisme.   Ik schrijf niet over de verzamelnaam, maar over het leven met een mens die een Narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Daarbij mag ik gebruik maken van reacties die mijn post opgeleverd heeft.

Omdat de naasten van mensen met een Narcisme vaak empathisch zijn, hebben ze aangevoeld wat de behoefte van de Narcist is. Ze ervoeren de leegte, de onzekerheid en het onvermogen om gezonde relaties aan te gaan. Ze werden verleid om die leegte te vullen en hun te helpen. Maar als een volwassen mens geen verantwoordelijkheid wil dragen voor zijn gedrag en daar verbetering in aan wil brengen word het een bodemloze put. De naaste word gedwongen de leegte en de onzekerheid te vullen. Ze word leeggezogen.


Deze blogposts zijn geen wetenschappelijke verhandeling. Ze zijn geschreven om slachtoffers een stem te geven. Want jaren nadat de relatie verbroken is zijn de gevolgen nog merkbaar. Slachtoffers worden afgeremd om nieu…

Waarom doet God er niets aan?

Toen maakte God, de Heer, de mens. Hij maakte hem van aarde. Hij blies adem in zijn neus, en toen ging de mens leven.
De Here God was aan het boetseren. Van het stof van de aarde maakte Hij de eerste mens. Stel je eens voor. Hij boog Zich naar de aarde, nam klei in Zijn goddelijke Handen en boetseerde de eerste mens. Had Hij een voorbeeld, hoe de mens er uit moest zien? Ja, Hij maakte hem net als Hij Zelf, Hij gebruikte Zichzelf als voorbeeld. Met heel veel liefde en met heel veel passie kneedde Hij het klei in de juiste vorm. Toen het klaar was zette Hij Zijn Goddelijke mond op de mond van het wezen van stof en blies Zijn Adem in de neus. En toen kwam deze pop tot leven. De armen bewogen, de benen stapten. De Hemel juichte, want het had ademloos toegekeken hoe God Zijn Adem blies om dit wezen tot leven te wekken. Alles werkte mee aan de creatie van de aarde.
Door Gods Zoon kwam de wereld tot stand. En de Heilige Geest waaide over de aarde. Eén in liefde, één in streven, één in alles. Eén God, …

Narcisme. dl.2.

Afbeelding
Mijn blogpost van gisteren roept veel herkenning op.  Met toestemming plaats ik enkele reacties.
Keizer Karel.
Een vrouw van in de zestig vertelt dat er nog geen naam voor was. Maar ze noemden hun akelige vader keizer Karel. Op de vraag of ze er nog weleens last van heeft antwoord ze: “Ja we hebben er allemaal nog last van.” Als ze dingen doet, die ze niet anders kan doen, hoort ze nog het negatieve commentaar.
Boos.Een andere vrouw was getrouwd met een narcist.  Ze heeft jaren onder hem geleden. Ze was niks en kon niks. Ze is nog boos op zichzelf. Boos omdat ze zo weinig eigenwaarde had en het allemaal maar liet gebeuren. Boos omdat ze zolang bij hem bleef. Maar ze deed het om haar kinderen tegen hem te beschermen. Is het terecht dat je boos bent op jezelf? Is het mogelijk om je grenzen te trekken? Je leeft ineen gekrompen, wachtend op iets grappigs wat je opnieuw onderuit haalt. De narcist heeft je voortdurend in de peiling. Want jij bent de bedreiging voor zijn perfecte plaatje. Als je bet…