Breekbaar.

Gelijk het gras is ons kortstondig leven,
Gelijk een bloem, die op het veld verheven,
Wel sierlijk pronkt, maar kracht'loos is en teêr;
Wanneer de wind zich over 't land laat horen,
Dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat verloren;
Men kent en vindt haar standplaats zelfs niet meer.
Psalm 103 : 8

Breekbaar is een mensenleven.
Als we gezond zijn en niets staat ons in de weg, om ons ding te doen, staan we er niet bij stil,  dat het ook weleens anders kan zijn.
Zelfs als je dagelijks door je werk geconfronteerd word met ziekte en dood, besef je niet dat het jou ook kan overkomen.
Ook als je familie gezond is en alles gaat, wat dat betreft van een leien dakje, leef je je leven.
Het eerste steentje in de voorruit, wat een ster veroorzaakte was de dood van mijn broer, die maar 32 jaar mocht worden.
Gestorven aan een hersenbloeding liet hij een vrouw en twee jonge kinderen na.
Het veroorzaakte een barst in het leven van mij als oudste zus.
Nooit was het weer hetzelfde.
De onschuld en het vertrouwen dat het goed is, was weg.
Later overleed mijn schoonzusje aan kanker.
Zij werd 45 jaar en liet mijn broer en vier kinderen na.
Opnieuw een barst in de voorruit, waardoor het zicht ontnomen werd.
Maar de grootste klap kwam toen mijn kleinzoon van 9 maanden stierf.
Bij zijn geboorte had hij een stofwisselingsziekte en hij was bezig zijn orgaantjes te vergiftigen.
Maar tijdens de opdrachtdienst genas de Here hem.
Hij ontwikkelde zich als een normaal kindje.
Maar toen hij met 9 maanden waterpokken kreeg en het hem fataal werd vloog de voorruit eruit.
Niets kon me meer beschermen, in vliegende vaart reed ik door de storm.
Ik was mijn geloof kwijt en wilde ik daar niet aan, de Heer maakte me het Zelf duidelijk.
“Je bent je geloof kwijt, maar IK ben voor jou aan het bidden”
Het gaf me rust en stil wachtte ik tot het walmende kaarsje opnieuw zou gaan branden.
Acht jaar geleden kreeg ik borstkanker en de twee tumoren werden over het hoofd gezien.
Na twee jaar zat mijn borst vol en had alle kans gehad om uit te zaaien.
Maar doordat ik zo vaak door een versplinterde voorruit had gekeken en zelfs zonder voorruit in vliegende vaart had gereden was ik sterk geworden.
Sterk geworden in alle breekbaarheid.
Want al is je leven in duizenden glassplinters uiteen gevallen, je kent ze wel die vuurvaste bekers,
De Heer is goed en betrouwbaar.
Hij helpt je er door heen.
Hij raapt al die scherven op en is niet bang om Zijn Handen te bezeren.
Zijn Handen zijn bezeerd geweest en de littekens zijn nog zichtbaar.
En dat is precies wat ook littekens met ons doen.
In onze breekbaarheid zijn we sterk geworden en zijn niet bang voor de scherven van anderen.
Daar waar we zelf getroost zijn, kunnen we anderen troosten.
En is dat niet de bedoeling van de Heer?
Ik wil deze blog afsluiten met een filmpje over de schoonheid van breekbaarheid.
Geniet ervan.

@Lineke

Met deze blog doe ik mee aan de bloghop van Elya.







Reacties

  1. Gefeliciteerd met het winnen van de bloghop Lineke. Je hebt het verdiend! Veel plezier met het hosten van februari. Hartelijke groet van Anne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Anne de bloghop zal pas per 1-03-2017 van start gaan omdat deze maand erg kort is.

      Verwijderen
  2. Gefeliciteerd Lineke! Leuk dat jij de volgende keer host mag zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Wendy en dankjewel nogmaals. Je hebt heel veel werk verricht dat blijkt af en toe wel.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Ben je ook zo teleurgesteld?

Fotoshoot.

Op dansles.