Berichten

Berichten uit november, 2016 weergeven

Ben ik dominant?

Door allerlei omstandigheden was ik lange tijd een angsthaas.
Niet dat ik me het bewust was, want ik had me aangepast.
Aangepast aan de onzekerheid, die het leven voor mij meebracht.
Daardoor was ik dominant.
Ik probeerde mijn leven en de mensen waarmee ik samen leefde onder controle te houden.
Ik probeerde ze ruimte te geven, maar het was tot op een bepaalde hoogte.
Als het te ver ging, trok ik aan de noodrem.
Dat dominantie zonde was wist ik niet.
Ik was een wedergeboren christen en wandelde met de Heer.
Nooit maakte God me duidelijk, dat ik dominant was.

Er kwam een tijd dat ik door een herstelproces ging.
En daarna vertrok ik naar Israel.

Ik weet nog waar het was en op welk moment, 
dat de Heer me plotseling aansprak.
Ik woonde in Jeruzalem in een appartement met 
9 jongelui.
Ik ging de deur uit om naar de stad te gaan.
Op dat moment zei de Heer tegen mij:

"Ik wil dat je je dominantie bij Me inlevert."

Verbaasd vroeg ik aan de Heer: "Ben ik dominant Heer?"

Ik werd verdrietig. Want…

Ze luisteren naar Mijn Stem.

“My sheep listen to my voice; I know them, and they follow me. I give them eternal life, and they shall never perish; no one will snatch them out of my hand” (John 10:27-28).
I want to encourage you today to base your identity on God and His Word.
So many people are living beneath their potential in God and hiding who they really are because somewhere along the path they listened to a lie and internalized it. They formed their identity and value based on that lie rather than the truth of God’s Word.
This is a trap we can all fall into. But when you realize that the voices you listen to will determine your destiny, you can get out of that trap. You can silence the naysayers, maybe even yourself, and listen to what God says about you instead! Christine Caine
Gisteren spraken we in Wie wint er? over de keuze, die je kunt maken om te luisteren. Te luisteren naar de Stem van God, Die leven geeft, of te luisteren naar stemmen van mensen die je willen overrulen. Ik moet je zeggen dat ik mijn blogs…

Wie wint er?

Ik kan niet tegen haar op.
Ik hoor het nog weleens zeggen.
Ook in mijn eigen leven ken ik het.
Mensen die me willen overrulen. Die hun wil aan mij willen opleggen.
Ik moet zus of zo doen. En als ik het niet doe dan is het niet best.
Al zijn de gevolgen niet zichtbaar, de sfeer is voelbaar.
Dreiging, signalen, dat je uit de gunst bent.
Er zijn mensen waar je niet tegenop kunt.
Maar dat is ook de bedoeling van die mensen. 
Die willen je overheersen en hun wil opleggen.
Hoe ga je daarmee om?
Als je jong bent en je hebt met een dominante ouder te maken gehad, kan het zijn dat je er nog steeds mee in gevecht bent.
Dat er als er in je latere leven dominante mensen op je pad komen, dat oude patroon wakker wordt.
"Ik laat me niet overrulen, ik zal winnen."
Het is alsof je nog een rekening hebt te vereffenen.
Maar je zult nooit winnen, want dat is juist wat de ander niet wil.
Ik voor mezelf heb het besluit genomen om op afstand te blijven van deze mensen.
Als Paulus spreekt over het feit, dat we niet…

Troost troost Mijn volk.

Gisteren had ik medelijden met mezelf.
Ik heb veel meegemaakt in mijn leven en het is nog niet klaar.
Nu is het leven nooit klaar, zolang als je hier op deze gebroken planeet rondloopt.
Maar soms overvalt je de misère die je mee hebt gemaakt.
Je gaat eens een optelsom maken.
Een en een is twee.
Dit heb ik meegemaakt en dat..
Je vergeet gemakshalve dat je daar 63 jaar over hebt gedaan en dat het dus niet in een keer over je heen kwam.
Als je in zo'n stemming bent kom je vast te zitten.
Je kijkt niet meer om je heen. Je bent alleen maar met jezelf bezig.
Dwars door die misère kwam de Stille Stem..

"Kijk eens naar je oudste broer. Hun land staat in brand"

Moet je je voorstellen. Je leeft dagelijks met de angst voor aanslagen. 
Door alle veiligheidsmaatregelen is het tamelijk rustig.
Maar nu worden ze geteisterd door branden.
Aangestoken door terroristen die gedrukte instructies bij zich hadden.

 Een Ooggetuigenverslag kun je hier lezen als je een indruk wil krijgen wat er zich afspeelt.

Wee…

Vrouwen zoeken de oorzaak meestal bij zichzelf.

Dr. Cynthia McVey, hoofd van de afdeling Psychologie aan de Glasgow Caledonian University, zegt in de Daily Mail: “Mannen hebben veel sneller de neiging de fout bij anderen te leggen. Vrouwen zoeken de oorzaak meestal bij zichzelf.”
Vandaag wil ik het over schuldgevoelens hebben. Ik sta op de eerste plaats, als het gaat over het hebben van schuldgevoelens. 
Als iets niet lekker loopt, dan vraag ik me af, waar ik tekort geschoten ben. Gisteren bijvoorbeeld had ik tijdens mijn werk een vervelend voorval. 
Een ontmoeting waarin mij informatie werd verteld,
 waar ik helemaal niet op zat te wachten. In plaats van de verantwoordelijkheid te leggen, waar die hoort, vraag ik me achteraf hoe ik het had kunnen voorkomen, dat deze informatie naar me toe kwam. Ik beschuldigde mezelf, terwijl de ander een horkerige opmerking had gemaakt. Ik dacht een heel scenario uit om deze situatie in het vervolg te kunnen voorkomen. Het lag dus aan mij. Met de opmerking voelde ik me ook nog eens ongelukkig, omdat ik niet…

Wat moet ik doen om God te behagen?

[6] ‘Waarmee zal ik voor de HEER komen, mij buigen voor God in den hoge? Zal ik voor Hem komen met brandoffers, met eenjarige kalveren?             [7]      Zal de HEER behagen vinden in duizenden rammen, in tienduizenden beken olie? Moet ik voor mijn misdaden mijn eerstgeborene* offeren, mijn kind voor de zonden die ik begaan heb?’             [8]      ‘De HEER* heeft u gezegd wat goed is, mens, en wat Hij van u verlangt: Hij wil niets anders dan dat u recht doet, dat u de trouw* eerbiedigt, en dat u nederig wandelt met uw God.’ Micha 6:6-8


Wat komt er in de Christelijke wereld veel op je af. Zeker wanneer je ’s zondags naar de kerk gaat en preken beluisterd. En zeker als je ook nog eens hooggevoelig bent. Het komt meer binnen, meer dan bij iemand, die dit niet heeft. Je zou helemaal gebukt kunnen onder alle voorwaarden en regels wat er over je heen komt. In Micha spreekt ook zo’n mens. Hij vraagt zich af wat hij allemaal moet doen, om de Heer het naar de zin te maken. Moet ik komen met…

Lichtjes in het Donker.

Afbeelding
Lichtjes in het donker.
Het doet me terug denken. Terug denken aan de tijd dat ik nachtdienst deed. ’s Avonds om een uur of tien stapte ik in mijn auto en reed naar voor mij vaak onbekende plekken. Een tomtom was er nog niet. Ik had het adres opgezocht en met de overdracht was mij verteld hoe ik moest rijden. Dat had ik neergekrabbeld en een tekeningetje erbij gemaakt. Maar wat had je daaraan als je in de late avond achter het stuur over het platteland reed. Slingerweggetjes over, krappe bochten door. Spelend met groot licht en dan weer dimlicht. Het was avontuurlijk en ik hield er wel van. Onderwijl was ik aan het bidden. Ik droeg de mens aan God op en vroeg me af hoe het met hem of haar was. Wat zou ik tijdens de laatste dagen of uren nog kunnen betekenen? Want dat was mijn werk. Zorgen voor een stervende medemens. Om dit werk te kunnen doen had ik moeten dealen met mijn eigen eindigheid. Hoe zou ik het willen en wat zou ik belangrijk vinden? Niet bang zijn voor verdrietige familieleden en kwetsba…

Zie niet op mensen, maar vertrouw op God.

Afbeelding
Als je als kind dingen meemaakt, die niet goed voor je zijn, maar waar over je moet zwijgen, word je gesloten.
In je latere leven kom je jezelf daarin tegen.
Je laat nooit het achterste van je tong zien.
Dat krijg je dan ook weleens te horen.
Je leert om jezelf open te stellen voor mensen, zeker wanneer je geheimen in het Licht gekomen zijn en geheeld zijn.

Er was een tijd, dat communicatie erg gepromoot werd.
Als je problemen had, moest je er over praten.
In zekere zin is dat ook zo.
Het is belangrijk om zonden aan het licht te brengen.
Zodat er vergeving geschonken kan worden.
Maar er zijn ook dingen die een ander niet verstaat.
Je kunt veel toehoorders hebben, maar geen goede raadgevers.
Mensen begrijpen niet precies, wat je bedoelt en geven net niet de juiste reacties.
Wat is het dan heerlijk, dat je in een God gelooft, Die je wil helpen.
Soms zit je met een reuze probleem.
En maak je de keuze om hierin alleen op God te vertrouwen.
"Heer ik ben totaal en alleen van U afhankelijk.
Van U wil ik…

Bent u in staat om afval te scheiden?

Afbeelding
In ons dorp gaan we gescheiden afvallen. Zo noem ik het. Het heeft niets met vermageren in ons eentje te maken. Alhoewel dat voor mij niet gek zou zijn. Er kunnen rustig een paar kilootjes af. Deze week dacht ik wel heel positief, terwijl ik weer voorzichtig naar beneden tuurde om de digitale cijfers te ontwaren: “Er is meer lieve Lineke” Vroeger toen ik klein was, noemden ze ons meisjes, als we flink en zelfstandig waren “dikke wichter” Ik legde dat uit als dik en liep met de gedachte dat ik een vet monstertje was. Maar als ik nu de foto’s bekijk, bedenk ik me dat ik helemaal niet dik was. Nu ik ouder ben, zit ik niet meer zo met mijn gewicht in kilo’s.
Af en toe vertel ik aan de Heer dat zo’n 6 kg minder niet gek zou zijn. Maar om te starten met gescheiden af te vallen, zover ben ik nog niet. Wat ik bedoel met gescheiden afvallen is dat je keuken vol staat met bakjes en zakjes. Een voor papier, een voor plastic, een voor de millieustraat, een voor restafval en een voor groenafval. Natuurlijk kom…

Wie word gestraft?

Gisteren spraken we over communicatiestoornissen. Ik ben ervan overtuigd dat voor de zondeval in het paradijs deze er nog niet waren. Er was geen pijn en geen verdriet, geen slechte ervaringen, geen rugzakjes, allemaal triggers, waardoor je niet altijd juist op de ander reageert. Je zoekt nog steeds erkenning voor je verborgen pijn en daarvoor leg je onbewust de verantwoordelijkheid bij de ander. De ander moet jouw pijn op gaan lossen en vergoeden. Maar er is maar één, die daar verantwoordelijkheid voor kan nemen en dat ben jezelf. Jij bent degene, die daarmee aan de slag moet. En.. dat is zo mooi, de Heer wil en kan je daarbij helpen. Het is nodig om je verborgen pijn aan het licht te brengen, het Licht erin te laten komen. Het is nodig dat er rechtvaardigheid door de wonden waait. Rechtvaardigheid, een vrucht van het Kruis. De wonden veroorzaakt door afwijzing, door onvermogen, om genegenheid aan jou te geven, ja noem het maar op. Die wonden vertellen je steeds weer, communiceren telkens weer o…

Een spiegel van raadselen.

12Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen, doch straks van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik onvolkomen, maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben. 13Zo blijven dan: Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.
Door een familiegeheim waren zij en ik gescheiden. Zij geloofde de kant van mijn tegenpartij en mij niet. Het gaf een grote verwijdering. Het deed pijn, maar ik kon loslaten. Ze werd ziek en stierf. En toen in een nacht, terwijl ik sliep, verscheen ze in mijn droom. Ze was heel reeel. Het leek alsof ik wakker was. Ze stond naast mijn bed en de atmosfeer was liefdevol. Ze vertelde, dat ze het nu wist en dat ze vergeving vroeg. Ik schonk het haar en zei dat ik het begreep. Onze relatie werd hersteld en met heel veel liefde kan ik over haar spreken. De eigenschappen, die ons toen zo verschillend maakten,  kan ik zien als dat het bij haar hoort. Ik zie haar trouw en inzet voor haar medemens. Ik heb de man die ze achterliet verteld van de …

Stopt het hier?

Vorige week sprak ik met een lieve vriendin over dromen die we vroeger hadden.
Allebei bleken we dezelfde droom te hebben.
Een groot huis met vele kamers met heel veel ruimte om het huis.
Speeltoestellen en schommels, klimbomen en water om met vlotten te varen.
En in dat huis zouden veel pleegkinderen wonen.
Ze kwamen tot rust, ontvingen liefde en warmte, bevestiging en begeleiding.
Dat was onze droom toen we jong volwassen waren.
Maar in de loop der jaren gaf het leven andere dingen.
En nu zijn we beiden in de herfst van ons leven.
De zomer is voorbij, de winter is er nog niet.
Waar blijven dromen, die je hebt gehad?
Waar blijven je ontwikkelde gaven en talenten?
Lever je ze in als je voor de Heer verschijnt?

Dat heb ik op aarde verzamelt en daar heb ik op aarde plezier ingehad.
Het schrijven was mijn passie en ik probeerde er beter in te worden.
Ik houd van kinderen en kinderen houden van mij.
Ik vind het fijn om mensen in de knel bij te staan en kansen te ontwikkelen om te helpen.

Maar nu ik bij U …

Til me op de stoel.

Afbeelding
Wanneer mensen je laten weten  dat jij ze niks kan schelen, geloof ze dan. Het kan ze niks schelen.
Een hele goede uitspraak. En zo waar. Maar wat is het moeilijk om deze realiteit onder ogen te zien. Mensen, die bij je horen, die eigenlijk voor je horen te zorgen, als je het zwaar hebt of  waarmee je in een gezonde relatie hoort te staan zijn koud en onverschillig. Het liefst willen ze je de wet voorschrijven, je vertellen wat je wel en niet moet doen. Ze zitten wel te wachten op jouw support en medeleven, maar er komt niets dan kou en onverschilligheid van hun kant. Maar het is zo moelijk om los te laten. Om de realiteit onder ogen te zien. Ze geven niks om je.
Maar de destructieve relatie loslaten wil je niet. Want de onverschilligheid is beter dan niks toch?
Is dat zo?
Daar waar het kanaal nog open is waar liefdeloosheid en onverschilligheid naar je toe kan stromen, daar word God's LIefde voor jou belemmerd.
Daar waar jij je energie nog steekt in een destructieve relatie, ben je niet open vo…