Alien


Vandaag is het weer vastendag.
Niet omdat het in de veertig dagentijd valt, maar omdat er morgen weer een onderzoek plaats zal vinden.
Deze keer onder volledige narcose. 

Wat is het toch fijn dat je je hart kan uitstorten bij de Heer.
Dat je gewoon alles eerlijk kan zeggen.
"Ik wil dat ze van mijn buik afblijven. Het is mijn buik. Ik ben al zo verminkt."
De Stille Stem kwam: "Voel je je zo verminkt?"
Eigenlijk nooit, bedacht ik me..
Ik voel me nog steeds mooi... En ik heb maar een borst meer.
Ik maak me 's ochtends met plezier op en trek een leuk jurkje aan.
Maar één borst hebben, het leek me altijd vreselijk voor vrouwen.
Maar nu ik het zelf heb, vind ik het niet het belangrijkste.

Zaterdag kwam ik iemand tegen, die ik al lange tijd niet gesproken had.
"Lekker bezig?" was haar eerste vraag.
Ik voelde me een alien. Het was een vraag uit een andere wereld.
"Ja ik ben wel bezig, maar ik rust ook veel" was mijn verbaasde reactie.

Gisteren kwam ik weer een vrouw tegen, die ik ook lange tijd niet gezien had.
Op mijn vraag hoe het ermee ging, vertelde ze, dat ze doordat ze ouder wordt allerlei kwaaltjes krijgt.
En dat was wennen, je moet je daarop aan passen.
Opnieuw kwam het aliengevoel.
Allerlei kwaaltjes kwam me over als wat ongemakjes.
Heel lastig. 
Maar mensen, wat ben ik blij dat ik er nog ben.

Maar wat ben ik nu weer bang,
dat er wat in mijn lijf zit wat er niet hoort.


@Lineke

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ben je ook zo teleurgesteld?

Fotoshoot.

Al heel lang thuis.