Berichten

Berichten uit maart, 2016 weergeven

Dag lievelingstante.

Afbeelding
Zaterdag moet ik naar een crematie. Mijn lievelingstante is overleden.
Ze was de meest zachtaardigste en vriendelijke vrouw, die ik gekend heb.
Weduwe van mijn oom, die door een ongeluk, op 35 jarige leeftijd om het leven kwam.
Ik herinner hem nog zo goed.
Al was ik nog jong, ik kan hem zo voor de geest halen.
Het was een zachtaardige man. Die, in tegenstelling tot mijn omgeving, zijn vrouw liet merken dat hij van haar hield.
Die zijn arm om haar heen sloeg in mijn bijzijn.
Hij liet me zien, dat er liefde bestond.
Ik kon helemaal in dat beeld kruipen en mij eraan verwarmen.
Ik hield van hen en was dol op hen.

De laatste keer dat ik mijn oom zag, staat me op het netvlies geschreven.
Als jong meisje bracht ik hen naar de trein.
Het was een eindje lopen, maar niemand bracht hen.
We zouden ze toch een hele poos niet weer zien.
Omdat ze aan het andere eind van het land woonden.
Maar niemand bracht ze en dat deed mijn hartje pijn.
Dus vergezelde ik ze en zwaaide ze na.
Nooit vergeet ik het.
Mijn oom had het …

Bij de hand.

Afbeelding
Gisteren kwam ik hem weer tegen.
De man met zijn blonde jonge hond.
Hij gaf een reden voor zijn gedrag. En daar was ik blij mee.
Want hij had me helemaal geshockeerd achtergelaten. En ook Bella stond raar te kijken.

Wat was het geval?
In het park loopt Bella altijd los.
Ze vind het heerlijk en rent voor me uit en is helemaal blij, als ze honden ziet.
Ze weet iedere hond om haar pootje te winden. Ze begint met kusjes geven.
De meest bange of afwijzende honden, de grote honden, ze is voor niemand bang en ieder is gecharmeerd van haar.
 Ontspannen loop ik er achter aan, want ik weet dat ik haar kan vertrouwen.
Tot die middag.

De man liet zijn jonge hond uit. Aangelijnd dat wel.
Dn ben ik extra waakzaam, want een aangelijnde hond heeft niet zoveel vrijheid en kan zich in het nauw gedreven voelen.
De man begon te schreeuwen.
Bella rende er nerveus om heen.
Daardoor kreeg ik haar niet zo snel aangelijnd.
 Hij riep, dat ik haar moest pakken, want anders schopte hij haar weg.
Bella was in zijn ogen de meest v…

Spiegels.

Afbeelding
Ken je dat?
Er zit iets te broeden, maar het komt er maar niet uit.
Zo is dat met een blog.
Ergens zitten ideeen en ik zou ze op papier willen zetten, omdat ze zo mooi zijn, maar die woorden zijn slechts gedachten en ik voel de onmacht om te schrijven.
Vanuit deze onmacht wil ik het toch proberen.
Nu heb ik een deadline, want over een half uur moet ik op een vergadering zijn.
Dus echt handig is het niet.

Ik wil het over spiegels hebben.
Spiegels, niet om in te kijken als je je aangekleed hebt of opmaakt.
Spiegels, die geen ogen verbeelden, waarvan gezegd word, dat ze de ziel laten zien.
Nee, mensen, die als spiegels voor je zijn.
Herken je dat?
Ik had een moeilijke jeugd en als menig kind gaf ik mezelf daarvan de schuld.
Maar door te kijken als volwassene naar kinderen van die leeftijd leerde ik dat  het niet mijn schuld was.
Zo hebben meisjes in alle vrolijkheid en onschuld me mijn schoonheid terug gegeven.
Ik absobeerde als het ware de vrijmoedigheid van er te mogen zijn zoals je bent.

Spiegels, ik…

Indrukwekkende meditatie van een Syrische broeder tijdens de Stille Week.

Afbeelding
Graag wil ik de boodschap van de Syrische broeder doorgeven die hij hield tijdens de Stille Week.
Laten we moed putten uit zijn meditatie.



@Lineke

De dag nadat..aanslag in Brussel

Na opgeschrikt te zijn door de aanslagen in Brussel, denk ik na. De tv heeft de hele dag verslag gedaan vermoed ik.  Omdat ik een heel gezellig bezoek aflegde, heb ik het niet gevolgd, maar ben er gisteravond voor gaan zitten. Ze lieten zien, vanaf wannneer er pogingen tot aanslagen en aanslagen geweest zijn.
De pogingen werden benoemd als toevalligheden.
Maar eigenlijk hadden ze moeten zeggen dat God het verhoedt heeft. Want ik geloof niet in toeval. De stem van het kwade is luid. 
De Stem van God is stil. Maar Hij werkt en gaat door met Zijn aarde. Dat wat Hij met zoveel Liefde heeft gemaakt, laat Hij niet in de steek. Ik heb wat bemoedigingen verzameld.
“Aan de ene kant is er sprake van radicalisering. In de media is daar veel aandacht voor. Maar er is ook een andere kant. Zowel aan Joodse als Arabische kant heeft God haast. Veel mensen krijgen visioenen over Jezus. Mensen gaan op zoek naar de man die in hun dromen verschijnt." Richard Vos directeur. vd Nem.
Dirk v Genderen schrijft : “Ter…

Waar wij ook gaan....

1.HEER, u kent mij, u doorgrondt mij,
2 U weet het als ik zit of sta,
U doorziet van verre mijn gedachten.
3 Ga ik op weg of rust ik uit, U merkt het op,
met al mijn wegen bent u vertrouwd.
4 Geen woord ligt op mijn tong,
of u, HEER, kent het ten volle.
5 U omsluit mij, van achter en van voren,
u legt uw hand op mij.
6 Wonderlijk zoals u mij kent,
het gaat mijn begrip te boven.
7 Hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen,
hoe aan uw blikken ontkomen?
8 Klom ik op naar de hemel – u tref ik daar aan,
lag ik neer in het dodenrijk – u bent daar.
9 Al verhief ik mij op de vleugels van de dageraad,
al ging ik wonen voorbij de verste zee,
10 ook daar zou uw hand mij leiden,
zou uw rechterhand mij vasthouden. Psalm 139:1-10

Vandaag had ik een afspraak met iemand, die een bus, metro en tram verderop  en een uur onderweg woont.
Bella zou meereizen.
Ik zag er tegenop, omdat ik niet goed wist, waar de tram zou staan en of Bella het allemaal aan zou kunnen.

Nu gebeurde het vroeger, toen ik nog werkte weleens, dat de Here G…

Jezus in haar....

Afbeelding
Wat was ze druk..
Ze moest uit en in huis allerlei dingen doen.
 Ze rende van hot naar her.

De Stille Stem kwam:
"Wil je nu eens bij Mij gaan zitten?"

Ze wist het wel.
's Ochtends als ze wakker werd, verlangde de Heer om met haar te praten.
Om haar stem te horen.
Verlangend keek Hij uit.
Maar het eerste wat ze deed was haar smartphone pakken en haar mail controleren.
Ze las over Hem, maar sprak niet met Hem.

Nu, nu ze zo moe was en er aan toe was om eens naar haar dagelijkse dingen te kijken, kreeg de Stille Stem de gelegenheid.


"Wil je eens bij Mij gaan zitten?"

Ze nam plaats en was stil.
Ze vulde zelf allerlei dingen in.


Wat had ze fout gedaan, wat zou ze te horen krijgen?
Ze las weinig in de Bijbel, ze bad te weinig voor de noden van de wereld.
Ze begon zich alvast te verontschuldigen.
"Heer ik weet wel dat..."

Haar hondje zat voor haar en keek haar toerloos aan.
Zoals een hondje dat kan doen.
Alsof hij iets van je verwacht.
Alsof je iets voor hem moet doen.

" Zoals…

Onze harten gewassen.

Afbeelding
We liepen naar de zaal, waarvan Hij zei dat we zouden eten.
Onderwijl waren we aan het kibbelen.
De sfeer onderling was er een van competitie.
Want we wilden bij Hem in de gunst zijn.
En afgunst was, wat ons van elkaar gescheiden hield.
Om de aandacht te moeten verdelen onder twaalf personen was nogal wat.
Dan moet je vechten voor je plekje.
Van de ene zegt Hij dat hij een rots is.
Van de andere dat er geen kwaad in hem woont en dat hij de meest zachtmoedige is.
Dan is er een, die Hem het meeste liefheeft en graag aan Zijn Borst ligt.
Maar van anderen heeft Hij nog niks positiefs gezegd.

Oke, je kunt het wel ervaren als je luistert met je hart..
Want als Hij met je omgaat, je benadert is het alsof jij de enige in de wereld bent voor Hem.
Ondanks al dat gedrang en toeloop van die mensen die Hem volgen.
Maar weet je, we zouden eigenlijk wel meer willen.
Die persoonlijke aandacht, dat is niet genoeg.
Eigenlijk zouden we willen weten op welke plaats, we komen te zitten als we in de hemel zijn.
Of we aan Z…

Loslaten

Als ik één vaardigheid niet onder de knie heb, is het loslaten.
Ondanks dat ik in het vierde deel van mijn leven ben, heb ik het nog niet geleerd.
Nu ben ik niet de enige, er zijn al heel wat artikelen over verschenen.
Er zijn dus meer mensen, die hierin raad  nodig hebben.

Loslaten, hoe doe je dat nou?

Je hebt een ballon gevuld met heliumgas en je kaart met naam en adres eraan in je hand.
Samen met een aantal andere kinderen mag je, op een signaal, je prachtige ballon los laten.
Je kijkt hem na en hoopt dat hij niet vast blijf zitten in een boom en dat hij gevonden word.
Dat degene die hem vindt je een kaart stuurt en dat je een prijs wint, omdat jouw ballon het verste is gekomen.

Maar om die prijs te winnen moet je je ballon wel loslaten.
Loslaten is dus niet enkel verliezen. Je wint er mee.
Want vasthouden, het tegenovergestelde van loslaten, kost je vaak behoorlijk wat energie.
Vooral als het gaat om relaties, die je energie kosten.
Het past niet of niet meer bij je.
Op geen enkele manier vind …

Hoe ontvangt ze de boodschap?

Gisteren moest ik nog een keer naar het ziekenhuis.
Tijdens het laaste onderzoek hadden ze een klein poliepje gevonden die er goed uitzag.
Ik vond dat ze de uitslag van het opgestuurde weefsel me wel tijdens een belafspraak konden meedelen.
Ze hadden me nu vaak genoeg gezien.
En telkens moest ik vrij nemen van mijn leuke vrijwilligersbaan wat me heel veel energie geeft.
Dus probeerde ik het twee keer.
Maar twee keer kreeg ik nee op het rekest.
Ze hadden de regels van het bevolkingsonderzoek op te volgen.
Ze moesten de patient aan kunnen kijken als ze het nieuws brachten.
Nou bij de tweede keer nul op het rekest hadden ze flinke tranen kunnen zien rollen.
Zodra het woord ziekenhuis dichtbij komt gaan hier alle toeters en bellen rinkelen.
Zo flink als ik toen was zo zwak ben ik nu.
Toen ging ik er rustig alleen op af, liep met drie drains aan potten in een rugzak bus in en metro uit..
Het was niet anders en ik durfde niet zo sterk te zijn om mijn zwakheid te voelen en helemaal niet te laten zien.
Nu …

Weldoortimmerde huizen.

Als ik achter de computer is mijn hondje duidelijk onrustig.
Ze wil aandacht en gaat allerlei stoute dingen doen.
Ze sleept mijn schoen door de kamer en begint eraan te knabbelen.
Omdat ik geconcentreerd ben merk ik er niet zoveel van.
Het toppunt van haar verlangen naar aandacht en nabijheid is wanneer ze mijn bh te pakken kan krijgen.
Gek hé?
Ze pakt hem en rolt er over heen met haar snoetje.
Omdat er een prothese in zit die behoorlijk wat kost ben ik daar niet zo blij mee.
Maar ik begrijp haar wel.

Mijn bh draag ik op mijn huid en ze is tevreden met mijn geur als ik zelf afwezig ben.

Hoe sterk kan mijn verlangen naar God zijn?
En wat heb ik nodig om Hem dichtbij te ervaren?

Mijn verlangen naar God is heel sterk.
Ik verlang naar Hem met alle vezels van mijn wezen.
God kan me niet dicht genoeg naderen.
Wat is er voor nodig om dit te kunnen bereiken?

Ik zet vaak muziek op.
Het lied "Ik verlang naar Jezus" zingt soms hele dagen in mij.
Ja ik verlang naar Jezus.
Ik verlang ernaar om heen te gaan…

De toegangsdeur.

Afbeelding
Luisterend naar de radio kwam er een lied voorbij, wat ging over een timmerman.
Mijn gedachten gingen.
Gingen naar jaren terug. In mijn auto reed ik 's avonds laat door de provincie.
Nog niet in bezit van een naviagtiesysteem probeerde ik het adres te vinden, waar ik die nacht moest zijn.
De ene keer in een behoorlijke plaats met verlichte straten.
De andere keer op het platteland via smalle landweggetjes aangekomen bij een achteraf huis.
Altijd was het om mensen in een terminale fase bij te staan.
Familie te ondersteunen, de zieke te verzorgen en gerust te stellen.
De laatste schreden in dit leven zo fijn mogelijk te maken.

Wat hield ik van mijn werk.
Wat kwam ik vaak mensen tegen die het geloof in God van vroeger kenden.
Wat kwam ik vaak pijn en teleurstelling in kerken tegen en daardoor een afkeer van God.
Wat waren de nachtelijke intieme gesprekjes fijn en vertrouwd.


Timmerman.

Vanavond klonk er een lied over een timmerman, die in een stad verbleef.
Ik dacht aan het achteraf huis via donkere…

Het zonnescherm.

Afbeelding
Toen het bericht kwam, dat het bevolkingsonderzoek voor darmkanker positief was, omdat er bloed in de ontlasting was gevonden, leek het of er een zonnescherm naar beneden zakte.
Het scherm was geweven uit materiaal van ondoordringbare stof.
Het was niet lichtdoorlatend.
Angst, ervaringen van operatie's, chemobehandelingen en bestralingen, onzekerheid over wat er in mijn lijf gaande was.
Genoeg om de felle zon, maar ook de kleine lichtflonkeringetjes buiten te houden.

Na een mislukt onderzoek, wat ik niet alleen vervelend vond, maar ook de mensen die me hielpen, wat resulteerde in een grote bos bloemen, was het weer wachten.

Eindelijk was het dan zover.
Gisteren opnieuw de voorbereiding en vandaag de narcose in.
Opnieuw meelevende mensen, die me zo goed mogelijk hielpen.

"Mevrouw, merkt u al iets, word u al slaperig?"
Ja hoor, ik was nog maar amper op de wereld.
Van te voren had ik het natuurlijk met de Heer besproken.
Gezegd, dat ik er tegenop zag.

De Stille Stem kwam;
"Ik woon i…

Alien

Afbeelding
Vandaag is het weer vastendag.
Niet omdat het in de veertig dagentijd valt, maar omdat er morgen weer een onderzoek plaats zal vinden.
Deze keer onder volledige narcose. 

Wat is het toch fijn dat je je hart kan uitstorten bij de Heer.
Dat je gewoon alles eerlijk kan zeggen.
"Ik wil dat ze van mijn buik afblijven. Het is mijn buik. Ik ben al zo verminkt."
De Stille Stem kwam: "Voel je je zo verminkt?"
Eigenlijk nooit, bedacht ik me..
Ik voel me nog steeds mooi... En ik heb maar een borst meer.
Ik maak me 's ochtends met plezier op en trek een leuk jurkje aan.
Maar één borst hebben, het leek me altijd vreselijk voor vrouwen.
Maar nu ik het zelf heb, vind ik het niet het belangrijkste.

Zaterdag kwam ik iemand tegen, die ik al lange tijd niet gesproken had.
"Lekker bezig?" was haar eerste vraag.
Ik voelde me een alien. Het was een vraag uit een andere wereld.
"Ja ik ben wel bezig, maar ik rust ook veel" was mijn verbaasde reactie.

Gisteren kwam ik weer een vrou…

Stickers.

Afbeelding
Zoals jullie wel opgemerkt hebben schrijf ik graag. 
Maar soms heb je gewoon geen inspiratie. Ze noemen dat ook weleens een schrijversblok.
Bij mij komt het voort uit niet zo lekker in mijn vel voelen.
Ik vraag me dan af of jullie daar op zitten te wachten.
Verhalen vanuit klaagzangen.

Koning David.
Oh, koning David was daar heel open in. 
Hij schreef recht uit zijn hart.
En na al die eeuwen lezen we zijn psalmen nog altijd graag.
Want we herkennen ons er in.
Maar David schaamde zich niet.
Hij danste gewoon in zijn ondergoed voor de ark uit, toen deze naar Jeruzalem gebracht werd.
En dat terwijl heel het volk hem zag.
Hun koning danste in zijn ondergoed. 
Op zijn minst zou je denken dat hij niet zo lekker in zijn vel zat.


Sticker.
We zouden er tegenwoordig een sticker op plakken.
Adhd of een bipolaire stoornis.
De ene keer heel vrolijk en de andere keer heel down.
Die sticker past wel bij hem.
Dan vergeet je maar even de omstandigheden, waar hij in verkeerde.
Achtervolgd worden door de vijanden en steeds …