Berichten

Berichten uit april, 2015 weergeven

Grote stenen.

Laat nu alles maar even bezinken.
Er zijn grote stenen in het water geworpen, wat de bodem los heeft gewoeld.
Het water is troebel geworden.
Het loopt allemaal wat door elkaar en je kunt er even geen touw aan vast knopen.
Maar dat hoeft ook niet.
Heb compassie met je zelf en benader je zelf niet kritisch.
Geef jezelf de troost en de nabijheid, die je zo hebt gemist.
Ontvang het van anderen en wees niet altijd sterk.
Op het troebele water is wel de weerspiegeling van de wolken en de zon te zien.
Maar laat het water maar tot rust komen, zodat de bodem weer zakt.

@Lineke


The day after.

The day after.

"De dag nadat"....is een rubriek in Libelle.
Je kunt hier je verhaal vertellen hoe je je voelde nadat er een geboorte,overlijden, verhuizing etc plaatsvond.
De dag nadat ik te horen kreeg dat ik geen kanker had.
Het is een vreemde dag.
Een dag waarop ik intens moe ben. Een dag waarop ik mezelf probeer te begrijpen.
Een dag waarin ik (nog) geen vreugde kan ervaren.
Heel langzamerhand word ik wakker.
Ik ben, geloof ik helemaal in de angst verdwenen van "het zal toch niet weer...."
En daar heeft de boze vat op gekregen en is dingen in gaan fluisteren.

Toen ik de eerste keer borstkanker kreeg had ik contact met Joyce Meyer.
Zij schreef via haar team dat ook zij borstkanker heeft gehad en toen ze het te horen kreeg vreselijk bang werd.
Ze zakte er helemaal in weg.
Ze heeft toen teksten verzameld, die gingen over geloof, vertrouwen en genezing.
Deze teksten las ze iedere dag.
Dit om haar geloof te bouwen en de duivel geen kans te geven met de angst aan de haal te gaan.
Ze…

Verantwoording.

En toch.....

Toch vind ik naar dat ik het deed voorkomen alsof God gesproken heeft.
Het was in mijn overtuiging ook zo. 
Ik dacht dat Hij me voorbereidde op de weg die komende was.

Ik heb jullie dat misschien ook doen geloven...En daar voel ik me verantwoordelijk voor.
Dus vergeef me als ik jullie daarmee op het verkeerde been heb gezet.

God is dus niet altijd goed te verstaan door een mens. 
Ik maakte net een afspraak bij de fisio. 
De assistente is christen en ik vertelde wat ik had geloofd.
Ze zei dat ze gisteren net in een preek had gehoord dat het niet altijd de stem 
van God is die je verstaat.
Het kan de stem van je eigen hart zijn, verborgen angsten of de stem van de duivel.

In contact met een lotgenoot zei zij, dat ze tijdens het wachten op uitslagen "allang dood en begraven is."
God is de Onveranderlijke Die de aarde en hemel in Handen houdt. 
En ook ik klein mensje die soms meent te weten wat Hij te zeggen heeft en dan dwars tegen alle andere meningen ingaat Hij schenkt mij Gen…

Alles is goed.

Lieve lezers,

Vanochtend ging ik met lood in mijn schoenen in de overtuiging, dat God tot me gesproken had dat het mis was, naar het ziekenhuis voor de uitslag.
De uitslag is: 

Alles is Goed.

Ik ben heel blij natuurlijk. Wel is er mij op het hart gebonden niet zo lang door te lopen met rugklachten.
Want ik heb wel versleten schouders en een versleten onderrug.
En daar moet ik hulp voor zoeken..

"U bent geen pieper, maar u moet meer luisteren naar uw lichaam"

Weet je dat ik het een vreemd mechanisme vind.
Het mechanisme van uit te gaan van het allerslechtste en dan ook nog denken dat God spreekt.

Ik heb het ook heel eerlijk tegen de arts gezegd.

Ze antwoordde dat legio patiënten dat hebben.

"U weet niet hoeveel patiénten hier komen die hetzelfde denken als u."

Dat maakt me weer een beetje normaal. 

@Lineke

Hagelslag of pasta.

Afbeelding
Gisteren was het koningsdag. In de parade van boten die langs de koning en zijn gezin trokken was ook de ark. De ark op ware grote nagebouwd. De bouwer werd gevolgd in de voorbereidingen. Aan het einde van zijn gesprek zei hij dat hij het jammer vond dat de koning niet meer over zijn geloof sprak. Weet je en dat vind ik nu jammer. Waarom moet je dat nu zeggen? Een koning die uit al zijn daden laat spreken dat hij christen is. Die samen met zijn vrouw gaat voor de allerarmsten, de mensen in ons koninkrijk die zich  op de laatste plaats voelen staan. Met open armen verwelkomt hij en laat ieder zich op hun gemak voelen. Ze staan voor verbinding, voor vrijwilligers, voor kinderen die niet kunnen musiceren.
Weet je, soms ben je door je kritiek verblind voor Gods werk in mensen en door mensen heen.
Ik moest denken aan een beeld nadat ik een gesprekje had met iemand.
Ik zag een rijk gevulde tafel en mensen werden uitgenodigd plaats te nemen.
Er werd niet naar elkaar gekeken maar men keek kritisch naar d…

Badkamer ik kom eraan.

Hebben jullie dat nu ook? Je weerzin in de gang van zaken gaat soms in een huishoudelijk klusje zitten. Het loopt niet zoals je het zou willen en je voelt je ontevreden. Wat mopperend loop je rond en je irritatie draait uit op één punt. De vaat....Een aanrecht vol vieze borden, kopjes en pannen. De aanblik stimuleert je onvrede nog meer en je draait je om om weer verder te gaan. Zonder de vaat te doen natuurlijk.
En nu ga ik het aanpakken. Ik vul een teil met sop, trek mijn huishandschoenen aan en begin eraan. Met veel gepruttel naar Boven word het aan de kant gemaakt. Dan poets ik nog maar eens het aanrecht en de rest van de keuken. Klaar.... In de slaapkamer ontdek ik op een stoel een stapel schone was wat opgevouwen moet worden. Mijn boosheid richt zich nu op die onschuldige lakens en handdoeken. Ik vertel ze, dat ik helemaal geen zin heb om zeopgevouwen en wel in de kast te leggen. Toch brengen mijn handen die schreeuwende handdoeken tot bedaren en is het stil. Nu kom ik in de badkamer. Ja ook d…

Een milde Vaderhand.

Wat was het fijn vanochtend in de kerkdienst.
 Allereerst zat ik naast een vriendin met haar twee kinderen..
Het meisje is zo leuk en een kleine draaikont af en toe.
Ik denk terug aan mijn jeugd en de angst die ik proefde in mijn moeder.
Als we maar stil bleven zitten.
Gevoelig kind als ik was, durfde ik bijna niet te ademen.
Nog heb ik dit in een kerk waar ik ongemakkelijk ben.
Je zit binnen elkaars leefsfeer en dan moet je anderhalf uur stil zitten.
Hoe houd ik dat uit........
Dus als dat meiske van en op schoot gaat vind ik dat niet erg.
Vooral niet als haar heldere stemmetje met de mijne paart in "Er is een dag" 
Vrouwen die zingen van de Dag die komen gaat, wanneer doden opstaan. 

Psalm 27 word gezongen. 


 1 Mijn licht, mijn heil is Hij, mijn God en HEERE !
Waar is het duister dat mij onheil baart ?
Mijn hoge burcht is Hij, niets kan mij deren,
in zijn bescherming ben ik wel bewaard !
Of zich de boosheid tegen mij verbindt
en op mij loert opdat zij mij verslindt,
ik ken geen angst voor no…

Liefde geeft ruimte.

Het was een stuk kouder vandaag. Vanochtend regende het.
Als je niet weet hoe een gesprek te beginnen kun je het altijd over het weer hebben.
Vanavond bedacht ik me dat het nog twee dagen duurt, voordat ik de uitslag krijg van de scan.
Omdat ik ervan uit ga, dat het een slecht bericht zal zijn, ben ik er niet gespannen onder.
Deze dagen zijn gevuld met het accepteren van een onomkeerbaar feit.
Een feit, een innerlijk weten, dat de kanker terug is en waarschijnlijk uitgezaaid is naar 
de botten.
Ik heb pijn op bepaalde plekken in mijn bekken.
Het is een doffe pijn, te vergelijken met een soort zeurende kiespijn.
Het heeft niets met tillen uit te staan. 
Het is er en het laat zich verslaan door regelmatig paracetamol te nemen.
Mijn leven wordt zo wonderlijk geleid op dit moment.
Heb ik een hele tijd alleen de kar getrokken, nu mag ik me omringd weten door lieve  vrouwen, ben ik onderweg om lid te worden van een kerk, heb ik bezoek gehad van de dominee en word ik morgen opgedragen in voorbede.
En moc…

Wat moet je?

Omdat ik met mensen werk, praat ik nog weleens met ze.
Praten is meer luisteren naar......
En dat is voor een vrouw die geintresseerd is in levensverhalen helemaal niet erg.
Het is het tegenovergestelde voor mij. 
Het is een feest als het verhalen zijn, die achter hun liggen en verwerkt zijn.
Verwondering ben ik al vaak tegengekomen omdat ik doorvraag....
Hoe was dat voor u?  en wat deed u toen? en hoe reageerde uw familie?


Verbazing.
In opleiding voor stagebegeleider viel er een verbaasde stilte.
Mijn collega begreep die verbazing en zei dat ik altijd door vroeg
en het hoe en waarom en achterliggende gevoelens en gedachten wilde weten.
Ik was me daar tot dan toe niet van bewust.
Maar nu ik mijn schrijverij meer ruimte heb gegeven, begrijp ik het.
Het is echt fantastisch om naar mensen en hun verhalen te luisteren.

Nog mooier word het om het dan mee te nemen in een blog
De kunst is om het zo te vertellen dat niemand zich er in herkent.
En de fijngevoeligheid te bezitten om geschiedenis,
 die zuinig op…

Genoten.

Het is negen uur in de ochtend en het balkondeur staat open.
De poezen rennen achter elkaar door het huis.
Ik hoor het geluid van klotsend water op het balkon. 
Jerommeke, mijn waterfankat, roert flink met zijn pootje door de nieuwe gieter.
Die gieter is open van boven en er staat veel water in, zodat hij niet met een donderend geweld over het balkon rolt.
Ik heb, in mijn badjas en pyama, al koffie gedronken bij de buurvrouw.
Buurman werd voor de zoveelste keer met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht.
Buurvrouw gaat mee en moet uren wachten op de spoedeisende hulp.
Als ze weg zijn, ruim ik hun huis op en haal het bed af en doe de was.
Ik laat een lichtje bij de deur branden, zodat ze in een vriendelijk opgeruimd huis terug komt.
Vanochtend gluurde ik om half acht om het hoekje van de voordeur en zag ze al lopen.

Wie zit er nu om half acht al bij  de buren een bakje te doen en te smikkelen van een krentenbol?
Wie heeft er poezen door het huis scheuren, genietend van het zonnetje en het klots…

Genade smaakt naar méér.

Wie afgoden vereert, keert de Genade van God de rug toe. Jona 2:8

Op zoek naar teksten over de rug kwam ik deze tekst tegen in Jona.
Jona zit in de grote vis en belijdt dit naar God.

Ik moet Jona gelijk geven. Wat is het nu zwaar om alleen maar op God te vertrouwen.
Ik zou wel van alles willen doen, om alvast zeker te weten,
 wat de uitslag van de scan zal zijn.
Ik kan een horoscoop gaan raadplegen of iets dergelijks.
Of iemand raadplegen, die de gave van profetie heeft.
Ik kan tot dinsdag in mijn bed kruipen en zoveel mogelijk gaan slapen.
Me te goed doen aan snoep. 

Maar het zijn allemaal krukjes om op te steunen.
En daarmee vertrouw ik niet op God.
Als ik naar Hem toe durf te gaan en mijn onzekerheid en vermoedens keer op keer uit
spreek, huil en ook mijn gang ga en het werk doe wat op dit moment mijn taak is
komt Hij met een onuitsprekelijke genade.
Genade in het fijne bezoek van een dominee, voorbede in de kerk,
medeleven van lieve vrouwen,lezers en reactie's op mijn blogjes.

Weet je en GENAD…

Mooi....

Afbeelding
Wat het leven ons ook brengt. Hoe we ook vermoeden of denken te weten,  wat ons te wachten staat. Hoe we soms ook heen en weer worden geslingerd tussen ons gevoel  en ons verstand Toch.........


Levensbootje.

Ook deze dag is weer ten einde. 
Zoals de zon ondergaat om plaats te maken voor de maan en sterren,  zo ook mogen wij onze bezigheden neerleggen en naar bed gaan. Hoe was deze dag? Een dag, waarin je vrolijk en opgeruimd je gang ging? Of een dag waarin je moedeloos was en geen zin had om het leven te leven? Het kan allemaal. Maar weet je, God was erbij. Hij, Die aarde en hemel schiep, liet vandaag Zijn ogen gaan over deze wereld  en wilde ook jou krachtig bijstaan. Hij laat je niet aanmodderen in je ziekzijn, in je verslaving,in je eenzaamheid. Hij strekt Zijn Hand uit en wacht tot jij hem vastpakt. Hij laat de lege plek in Zijn Hart aan jou zien. De lege plek, die alleen jij kunt vullen.
God denkt echt niet, dat je eindelijk met hangende pootjes thuis komt. Hij denkt niet "Zie je, nu wil ze wel komen, nu ze me hard nodig heeft." En toen het goed ging liet ze niks van zich horen"
God is geen mens. En God heeft een relatie met jou. Een relatie, omdat Hij jou gemaakt heeft. Van Zijn kant i…

Overgave vooraf.

Wat hadden we weer een mooie ochtend.
Met een behoorlijk aantal vrouwen buigen we ons over een studie van Beth Moore.
Een keer per week komen we bij elkaar en praten ons huiswerk door.
Natuurlijk dwalen we weleens af en delen wat ons bezighoudt.
Ook dat is mooi, we mogen elkaar bemoedigen en met elkaar meeleven.
Dit is de derde keer dat ik een studie doe.
Ik heb er zoveel van geleerd en het heeft me veranderd.
Voor mij was het belangrijk dat ik me opnieuw durfde te laten zien in een veilige setting.

Ik heb veel waardering voor de leiding en de inzet van deze vrouwen.
Veel waardering voor de gastvrouw en haar open huis.
Altijd de vraag of je koffie of thee wilt, ook als je eens wat later aanschuift.

Vanochtend was het een hele bijzondere ochtend.
God sprak door Beth tot mij.
Zoals jullie weten "weet" ik dat de uitslag van de scan slecht zal zijn.

Beth zei vanochtend in verband met overgave
dat je soms, voordat er dingen gebeuren, weet wat er staat te gebeuren.
God heeft je dat dan al duideli…

Brugzicht.

Afbeelding
Gisteravond was er een bijeenkomst in Brugzicht. Brugzicht is een christelijke boekhandel in ons dorp. De mensen van de boekhandel hadden Elizabeth Musser uitgenodigd om te komen spreken. Ze heeft een nieuw boek geschreven getiteld
"Over de bergen"
Naast dat ze schrijfster is, werkt ze samen met haar man in een mission Oase. Oase geeft hulp aan vluchtelingen. Een bewogen relaas van een schrijfster. Bewogen en hoopgevend. Er komen veel vluchtelingen tot geloof, nadat ze een tocht door de hel hebben gemaakt. Hun hart is voorbereid tijdens die helse tocht. Mijn hart was voorbereid om de boodschap van Elizabeth Musser   te ontvangen. Een boot met 700 vluchtelingen. 700 vluchtelingen zijn verdronken. Vrouwen en kinderen zaten vast in een ruim er onder.
Het was een mooie avond. Georganiseerd in Brugzicht.
Inderdaad, ik hoop dat de 700 vluchtelingen de Brug in het zicht hadden.
@Lineke


Tasje.

Een mooie zonnige dag.
Ik neem de bus en ga naar de markt. Dat zijn de plannen.
In het bushokje waar ik deze keer op tijd zit en dus nog even moet wachten kijk ik voor me uit.
In gedachten loop ik op de markt met veel mensen om me heen.
Ik kan daar heel erg van genieten. Het doet me denken aan een markt in het Midden Oosten.
Ik maak vrolijke praatjes met marktkooplui.
Maar eigenlijk ben ik er niet voor in de stemming.

Dus loop naar mijn schuur en pak mijn fiets.
Richting kringloop gaat het dan maar. Ik vind een boek van Pauline Broekema.
Omdat ik een prachtig boek van haar heb

"Benjamin, de verzwegen dood" en een lezing van haar over dit boek heb bijgewoond, trekt
"het Boschhuis" me naar hem toe.
Ik neem het boek in mijn handen. Hij wekt liefde in me op.
Zijn rug is wat hol getrokken, een teken dat hij gelezen is.
Denkende aan mijn overvolle boekenkast en overvolle vloer onder de boekenkast leg ik hem neer en loop weg.
"Lees eerst de boeken maar eens die nog s…

Voldaan.

Je bent nooit alleen
God is er altijd
Hij was er toen je door Hem geweven werd
in de buik van je moeder
Hij was er, toen je groeide vanuit een klompje cellen 
naar een klein mensje 
Hij was er, toen het tijd werd om 
dat veilige plekje te verlaten
en toen je jouw plek in de wereld innam.
God was er toen je je eerste woordjes brabbelde
God was er toen je je eerste stapjes zette

God zag hoe je je tranen wegslikte
God zag iedere schram en iedere wond
op het snareninstrument van je hart

Hij hoort muziek in de valse tonen
Hij weet waarom het ontstemd is
Want Hij is de componist van je levenslied

Hij kent de spoken van vroeger
die je op willen jagen tot grote hoogte
Die je zeggen dat het nooit genoeg is
die schreeuwen, dat je nog meer je best moet doen

Die spoken, ze moeten wijken
wijken voor het Kruis
Kruis, waaraan de openstaande rekening
van nooit genoeg en altijd meer is

VOLDAAN.

 @Lineke





Voetstappen.

Afbeelding
Eén paar voetstappen.
Vanochtend werd ik wakker en sprak even met de Heer.
Ik weet dat God ervan geniet. Dat klinkt misschien gek.  Maar dan heeft Hij ons even voor Hem zelf.
Want eenmaal opgestaan vragen zoveel dingen onze aandacht.
Ik heb pijn in mijn linker heup. 
En daarom sprak ik met de Heer over wat er komen gaat.
"Er is tafeltje dekje Heer, zou dat wat voor me zijn? En ik heb mijn huishoudelijke hulp opgezegd, ik moet me maar weer aanmelden. Zullen er mensen genoeg zijn om me naar de behandelingen te brengen?"
De stille Stem kwam: 
"Ik heb alles al geregeld."
Het is natuurlijk heerlijk om me te laten verrassen door de Heer.
Maar voor een organisator als ik ben, is dat niet eenvoudig.
Maar het gevaar bestaat dat ik in regeldingetjes ga zitten en  mijn emoties daardoor niet toelaat. Vandaag is het dinsdag. Vandaag mag ik mijn voeten zetten  in de voetsporen van de Heer.
Ik hoef niet voor Hem uit te lopen.
@Lineke