vrijdag 30 januari 2015

In Beeld.


Ik ben zo trots. 
Ik ben trots op de reacties van de betrokken personen, als het gaat om het ernstige voorval
vlak voor de uitzending van het NOS Journaal.
Het allereerste, wat ik hoorde dat het ging om een man, die waarschijnlijk zijn ouders de week ervoor had verloren.
Ook was er sprake van, dat zijn ouders bij de MH17 waren omgekomen.
Een man flink van het padje af...

Maar geen enkele haatzaaierij. 
Geen enkel negatieve uitspraak over zijn afkomst, huidskleur of religie.
Terwijl er toch alle ruimte was, gezien de traumatische gebeurtenis, voor primaire uitspraken, waar je later spijt van zou kunnen krijgen.
Het eerste wat ik hoorde waren reacties met compassie.
En daar ben ik trots op......

Dit is Nederland waar ik blij mee ben.


@Broddellapje.

Vondelingetje.


Een vondelingetje was hij. Zonder vader en zonder moeder.
Met de fles grootgebracht...Nadat hij vijf maanden in een liefdevol gezin met andere 
poezen was opgevoed, mocht hij verhuizen.
Ook hier werd hij met open armen ontvangen. 
Hij was fotogeniek, want er verschenen de mooiste foto's op internet.
De vertederde "ohh en ahh's"waren niet van de lucht.
Niet dat hij dit hoorde, want anders was hij naast zijn katerpootjes gaan lopen.

Hij nam zijn intrek in zijn nieuwe huis en hart van zijn zorgzaam vrouwtje.
Niets was teveel voor de kleine vondeling. 
Een mooie krabpaal, een plekje op de vensterbank. Een abonnementje bij de dierenarts.
Teveel om op te noemen.

"Wat zou hij blij zijn met een nieuwe huisgenoot" werd er gedacht.
Maar daar maakte het vrouwtje een grote fout. 
Voor poezenbeesten moet je niet denken,
 poezenbeesten maken zelf wel uit wat goed voor hun is. 
Helaas vertellen ze je dat niet altijd, maar maken ze je dat wel duidelijk.

Er kwam een prachtige poes in het gezin.
 Ze was achtergelaten en was dus ook wel heel zielig.
Onze vondeling vond het reuze leek het.
Het mannetje wilde haar graag verwelkomen.
Maar Poes vond het alleen maar eng.
En terwijl de vondeling klagelijk miauwend vóór het bed zat,
 verbleef de nieuwkomer alleen maar ónder het bed. 
Er werd gedacht aan Vondelings vroege jeugd.
Natuurlijk, ze had geen mamma gehad en nu wilde ze op herhaling.

Helaas, Poes was er niet van gediend. 
Ze verhuisde naar een bevriend huisje.
Toen moest ze onverhoopt naar de dierenarts.

En eindelijk werd haar recht gedaan. 
Mamma in spé bleek een gecastreerde kater te zijn.
En voor het vaderschap was het te laat.

En Vondelingetje leefde nog lang en gelukkig..

@Broddellapje.

Geertje houdt van aandacht.


Geertje heeft het helemaal gehad met alle belangstelling rond zijn persoontje.
Wat jammer nou Geert...Je komt me over als een man die van aandacht houdt.
"Zet je dan een lekker kopje koffie voor Geertje?"
"Koken kan ik niet, dat laat ik de vrouwen doen."
Even ruiken en even snuffelen.
Groningse humor? In die provincie wonen toch echt wel mannen, die respect hebben voor een vrouw en niet direct binnen hun grens komen.
Wel jammer dat de Groningers, niet allemaal natuurlijk, denken dat zij  er weer gekleurd opstaan.
Doordat Geert zich zo gedraagt, denkt de rest van Nederland, dat de Groningers zo zijn, denken Groningers.
Als er iemand in het westen zich misdraagt, denkt het westen toch ook niet, dat zij ook zo zijn.
En dat jullie denken, dat ze zo zijn.
We hebben hier ook Geertjes wonen hoor.

Geertje heeft zijn zin.
Geertje houdt van aandacht...ook van mij.....

@Broddellapje

Gijzelnemer in Beeld.



Lonely woolf? Weeskind, die zijn ouders vorige week had verloren?
Waren zijn ouders omgekomen bij de MH17 ramp?
Wie hij ook is, dat wat hij veroorzaakte was paniek.
De journalisten, die met een grote schrik waren vrijgekomen en spraken van een Godswonder en gingen onmiddellijk door met hun werk.
Het verslaan van de gebeurtenis, die Nederland even in zijn greep hield.
De gebeurtenis die de Amerikaanse zender CNN, Fox News en de Belgische tv bereikte.
 Hij wilde op tv en aan zijn verzoek werd dus ruim voldaan.

Waarom hij dit wilde, weten we nog niet. 
Wel wordt er gezegd, dat hij graag filmster wilde worden.
Bij het zien van de beelden, waarin hij gearresteerd word, 
riep mijn hart: "Ik zou willen dat je Jezus leerde kennen."
 Dan heeft hij het niet meer nodig zich belangrijk te voelen.
Dan word hij gehoord zelfs in de zachtste zucht van zijn hart.

Daar waar de journalisten zich bewust zijn van een Godswonder hoop ik dat dit wonder 
ook in het weeskind mag plaatsvinden.
Want weeskind ben je totdat je Hemelse Vader je mag omarmen.
In Zijn Zoon Jezus Christus is Hij te vinden.

Dan ben je nooit meer alleen en mag je voor altijd live in Beeld zijn.

@Broddellapje.

donderdag 29 januari 2015

Schooltjeziek?



Hij nieste en proestte. De sputtertjes vlogen in het rond 
en als hij een woordje na wilde zeggen,
 moest er eerst een belletje gevangen worden. 
Zijn broertje lag al in zijn bedje, ziek te zijn. 
Wel kroop mijn voorleesjongetje lekker tegen me aan en luisterde naar het verhaal.
Ik was die ochtend opgestaan met een rasperige keel en een zware neus.
Mijn opgemaakte ogen zouden die dag niet lang mooi blijven, vermoedde ik zo.

De volgende dag was ik ziekjes. En dan begint er het dubio.
Geen koorts. Wel een pijnlijk hoofd, verkouden, moe en een rug die laat weten bij een onverwachte beweging op slot te kunnen schieten.
Elk litteken trekt en doet zeer.

Wat vind ik hier nu van? Ben ik ziek genoeg om thuis te blijven? 
Stel je je niet aan? Steek je tong eens uit. Laat je voorhoofd eens voelen.
Kijk me eens in de ogen. Volgens mij heb je geen koorts en kun je dus gewoon naar school.
Als het niet gaat, kom je maar weer thuis.
Volgens mij ben je schooltjeziek.

We moeten flink zijn, doorzetten, niet bij de pakken neerzitten.
Ik duik mijn bed in en slaap met tussenpozen klokje rond.
De volgende dag zal ik toch echt naar mijn leuke job gaan.

Maar vanochtend om half negen bel ik af. Het gaat echt nog niet.
Ik ben bang dat als ik op en van de stoel stap, mijn rug het laat afweten.

En nu? Eigenlijk had ik toch wel kunnen gaan.
Volgens mij ben ik schooltjeziek......

Het is echt niet leuk om zo te twijfelen aan jezelf......

@Broddellapje.

zondag 25 januari 2015

Krakers.



Jaren geleden werd ik gevraagd om samen met mijn zoon, de pastorie te gaan bewonen.
De gemeente was vacant, de predikant en zijn gezin vertrokken.
De pastorie was nog bemeubeld, maar het was belangrijk dat hij bewoond werd.
Als er iemand woonde, hadden krakers niet de gelegenheid om in het pand te trekken.

De pastorie lag op een prachtige plaats en was een heel groot huis.
Het had me wel leuk geleken, ware het niet, dat ik in ieder geval gas en licht zou moeten betalen.
De energiekosten zouden een aanslag op mijn budget zijn, dus was mijn antwoord: "Nee"

Recht.

Je kunt dus een huis niet tijden leeg laten staan.
Je loopt de kans dat het onrechtmatig bewoond gaat worden.
Heel vaak moet de politie en soms zelfs de ME er aan te pas komen
 om dit huis weer op te eisen voor de rechtmatige eigenaar.

Je huis.


Ook je lichaam wordt weleens vergeleken met een huis.
De Bijbel spreekt zelfs over een tempel. 
Wie is de eigenaar en door wie wordt het bewoond?
Als je de god van de aarde dient, zal deze god er ook wonen.
Hij is de baas en brengt je vaak in ongelukkige omstandigheden.
Als je dat ontdekt heb je de mogelijkheid voor een andere Eigenaar te kiezen.
Jezus, Die de prijs voor je huis betaald heeft, mag de nieuwe Eigenaar worden.
Hij vult je huis met Zijn aanwezigheid, Zijn Geest.

Resten.

Soms zijn er nog resten van oude bewoners.
Ze kunnen je nog behoorlijk plagen.
Je zult van ze schrikken, want ze zetten een keel op.
Maar ze hebben allang geen recht meer op je huis.
Zelfs uit het kleinste vertrekje, zolder of rommelhoekje moeten ze vertrekken.
Zoals de krakers uit mijn verhaal weggejaagd werden door de politie, mag je deze wegjagen
door het wapen wat er in je hand is gelegd.
Zoals de politie beveelt in de Naam der Wet
mag jij in de Naam van Jezus hun door de voordeur laten verdwijnen.
Dat wapen is een kostbaar wapen en mag je namens Jezus gebruiken.
En je mag je extra wapen inzetten.
En dat is het Bloed van Jezus. 
Want één druppel Bloed van Jezus is genoeg om al die krakers te laten verdwijnen.





Opgeruimd.

Vanaf nu is je huis opgeruimd. 
Het is schoongemaakt, geveegd, het Licht schijnt naar binnen.
Dan is het belangrijk dat het bewoond gaat worden.
En daar wil de Heilige Geest je bij helpen.
Nodig Hem maar uit om elke kamer te vullen.
En komt Hij toch nog wat tegen? 
Of heeft een krakertje toch nog kans gezien om nog eens weer binnen te glippen?
Die wordt er gauw genoeg weer uitgejaagd. 
Jij mag je verheugen in de nieuwe Eigenaar.
En Hij draagt wel zorg voor die krakers.

@Broddellapje.


vrijdag 23 januari 2015

Vogeltje.




Iedere dag krijg ik een vogeltje op bezoek, die vertelt over mooie reizen voor niet al te dure prijzen.
Dat vogeltje wurmt zich door de wifi en landt in mijn mailbox.
Nu houd ik mijn box graag clean en weer allerlei aanbiedingen,
 maar dit vogeltje heet ik altijd van harte welkom.
Ik reis mee naar Sicilië, lig te bakken in het zonovergoten Ibiza
en maak een fly en drive reis naar Schotland.
Aangezien ik erg reislustig ben en het er de laatste jaren door allerlei omstandigheden niet van gekomen is, doe ik het in mijn fantasie.
Ik proef en ruik de zilte zeelucht, waan me in de ruige natuur en bewonder prachtige schilderijen.
Ik voel de zon op mijn huid en duik onder de parasol,
want mijn bleekscheetjeshuid moet toch wel wennen.
Ik duik in de hoge golven en laat me meevoeren van- en naar land.
Een bezoek aan een gezellige pub is niet te versmaden
 en ik dans vrolijk mee op de opzwepende Schotse tonen.
Dan land ik achter mijn rommelig bureau en zeg het vogeltje gedag.
Hij vliegt weg en ik kijk hem na totdat ik niet meer zie dan een stipje aan de fantastische horizon.

@Broddellapje

donderdag 22 januari 2015

woensdag 21 januari 2015

Voorlezen.

Gisteren was het dinsdag en het wekelijks voorleesmoment.
Wat is het toch bijzonder om mee te maken, dat ik in een tijd van tien weken een jongetje van amper een woordje tot hele zinnen mag horen spreken.
Helemaal verstaanbaar is het nog niet, maar dat maakt niet uit.

Welkom.

We verwelkomen hem in de sprekende wereld.
We  geven hem het gevoel, dat hij op dezelfde manier communiceert als wij.
Moeder is enthousiast en leest zelf nu ook voor .
Uit een boekje over drie haasjes, die moeten plassen op de wc in plaats van in de broek.
Het past helemaal bij de zindelijkheidstraining van onze kleine man.

Kleuren.

De ronde blik met kleurpotloden wordt enthousiast begroet.
We kleuren dat het een lieve lust is.
 Hij zoekt een kleur voor me uit en wijst aan wat ik mag kleuren.
Het is goed dat hij de leiding neemt, want op die manier werken we samen.
Ik lees voor en hij kleurt.
Dan word de ronde blik nog als microfoon gebruikt en zingen we van het hoedje van papier.

Bibliotheek.

Volgende week gaan we naar de bibliotheek en word hij lid.
Het is dan ook de nationale voorleesweek en behalve dat het geen inschrijfgeld kost, 
krijgt hij ook een vingerpoppetje.
Zijn abonnementje is gratis. 
Ik ben benieuwd hoe hij het zal vinden en of hij zijn stuiterbalneigingen thuis kan laten.
Gelukkig kan ik van te voren ervoor bidden, wat ik dan ook altijd doe.
Nederig vraag ik of de Heer zijn spraakvermogen wil zegenen en dat hij rustig mag zijn.
Dat gebed wordt rijkelijk verhoord.

@Broddellapje.


dinsdag 20 januari 2015

Preek over huiselijk geweld en agressie.

Erg de moeite waard om te beluisteren:

Klik deze link aan om het te beluisteren.

@Broddellapje.

Het laatste Woord.



Mijn nieuwe hulp en ik hadden een poetsbreak.
 We spraken over de tijd, dat we elders werkten.
Zij in Kenia, ik in Israel.
Zij temidden van aanslagen en terroristische dreiging en bij mij was het precies zo.

Vertrouwen.

We herkenden het bijzondere vertrouwen in God, wat we toen ervoeren
 en dat we ons veilig en geborgen in Zijn Hand wisten, terwijl je je leven kon verliezen..
Over het heimwee, wat we hebben naar dat vertrouwen en het geborgen zijn.
Want dat vertrouwen en gevoel van geborgen zijn was een geschenk en hadden we zelf niet voor elkaar gekregen.
Dan spraken we over het thuis komen en moeten landen in een wereld waar alles veilig lijkt te zijn.
Het niet kunnen delen van de dingen die je dagelijks meegemaakt had.

Bemoediging.

Soms is er het idee dat je in ieder geval uit eigen ervaring mensen kunt bemoedigen.
Want als aanslagen ook in Nederland zullen plaatsvinden, zal Gods Genade groter zijn.

Kippenvel.

Het werd weer tijd om aan de slag te gaan.
Ik zette de radio aan en we kregen er kippenvel van.

God was bij ons gesprek aanwezig en had het laatste Woord.



@Broddellapje.

vrijdag 16 januari 2015

Who am i?


Casting Crowns - Who Am I

Who am I, that the Lord of all the earth
Would care to know my name
Would care to feel my hurt
Who am I, that the Bright and Morning Star
Would choose to light the way
For my ever wandering heart

Not because of who I am
But because of what You've done
Not because of what I've done
But because of who You are

I am a flower quickly fading
Here today and gone tomorrow
A wave tossed in the ocean
Vapor in the wind
Still You hear me when I'm calling
Lord, You catch me when I'm falling
And You've told me who I am
I am Yours, I am Yours

Who am I, that the eyes that see my sin
Would look on me with love and watch me rise again
Who am I, that the voice that calmed the sea
Would call out through the rain
And calm the storm in me

Not because of who I am
But because of what You've done
Not because of what I've done
But because of who You are

I am a flower quickly fading
Here today and gone tomorrow
A wave tossed in the ocean
Vapor in the wind
Still You hear me when I'm calling
Lord, You catch me when I'm falling
And You've told me who I am
I am Yours

Not because of who I am
But because of what You've done
Not because of what I've done
But because of who You are

I am a flower quickly fading
Here today and gone tomorrow
A wave tossed in the ocean
Vapor in the wind
Still You hear me when I'm calling
Lord, You catch me when I'm falling
And You've told me who I am
I am Yours

I am Yours
Whom shall I fear
Whom shall I fear
'Cause I am Yours
I am Yours


@Broddellapje.

donderdag 15 januari 2015

Familie Druppel.



Regendruppel, ik heb je nu genoeg gezien
Ik weet wel, je valt snel naar benee
Maar je broertjes en zusjes volgen
je hele familie gaat steeds maar mee
sjompienat kom ik telkens aan
als een verzopen kattine
Jullie hebben nu genoeg je best gedaan
Blijf maar voor een jaartje binne......

@Hart tot Hart.







Bijproduct.

Film.

Gisteravond heb ik een film bekeken.
Het ging over een vrouw die borstkanker bleek te hebben.
Ze onderging chemo en werd daarna geopereerd.
Haar borst werd geamputeerd.


Herkenning.

De film gaf veel herkenning. Allereerst de boodschap krijgen dat je kanker hebt.
De schok die het teweegbrengt.
Toen ik het slechtnieuwsbericht ontving, schoot ik in mijn beroepsmodus.
Ik was er vaak bij aanwezig geweest, dus wist precies wat er zou komen.
Daardoor schakelde ik mijn emoties uit. 
Mijn toenmalige partner huilde drie dagen, dus was er ook weinig ruimte voor mijn eigen verdriet.

Operatie.


Binnen veertien dagen lag ik op de operatietafel. Mijn borst werd geamputeerd.
Wat een herkenning met de vrouw uit de film.
 Al werd zij door haar man en kinderen omringd.
Mijn partner dacht het moment van amputatie te weten,
 want op dat moment kreeg hij een grote rilling over de rug.
Hij verstaat de kunst om de aandacht naar zichzelf te verplaatsen.

Chemo.

De vrouw was misselijk, verloor haar haar.
Het optrekken met andere vrouwen, die ook in behandeling waren, gaf veel energie.
Inderdaad, wat was dat kostbaar.
Op zoek naar wat het leven nog wel te geven heeft.
Het strijdbaar zijn en samen kunnen lachen.
Hoe gek het ook klinkt, misschien.


Herijken.

De kanker is verdwenen. Weggesneden en bestraald en met de chemo weggedaan.
Je wordt geconfronteerd met je eindigheid. Dat maakt dat je je leven gaat herijken.
Wat vind ik belangrijk? Waar ga ik voor? Wat is mijn passie?
Wat houdt me tegen? Wat of wie kost me energie en wat en wie geeft me energie?
What poisons me?
Egoistisch?
Nee, dat geloof ik niet.
Ik ben een zielzorger en de eerste ziel, waar ik voor dien te zorgen ben ik zelf.

Conclusie.

Het hebben van borstkanker wens ik mezelf en de ander niet toe
Maar als het dan toch zo moet zijn, kan het veel positiefs opleveren.
Ik had het bijproduct niet willen missen..


@Broddellapje




dinsdag 13 januari 2015

Een groot wit blad.

Daar was het dan...Een geweldig groot wit blad.
De grootte van het schone witte papier was in zijn ogen oneindig veel groter dan in die van mij.
Ik had hem in mijn tas gerold, om het te beschermen tegen de regen.
Het vervulde hem met blijdschap en hij trilde van ontzag.
Hij nam een van de kleurpotloden en begon met flinke halen te tekenen.
De lijnen liepen rond en door elkaar heen.
Het plan om een huis te tekenen en daarna allerlei situatie's sloeg niet aan.
Hoe is het mogelijk dat zijn broertje in bed wordt gelegd terwijl hij in zijn stoeltje zit?
En dat mamma broertje een goedenachtkusje brengt, terwijl ze aan tafel is?
Nee, dat past niet in de logica van een driejarig breintje.
Wel werden de handjes eerbiedig gevouwen en de oogjes gesloten, toen we voor muis zongen.
Muis, die toegedekt de nacht tegemoet ging.

Lief mannetje, we respecteren jouw gang door het leven.
Jij mag de snelheid bepalen en wij sluiten er bij aan.
Soms proberen we je mee te nemen in een vaartje vooruit.
Maar als je achterblijft gaan we terug en laten we je een ander bloemetje zien langs de weg.
Het woordje kietelen sprak je feilloos uit, nadat ik je gekriebeld had.
Wat zit je toch wonderlijk in elkaar.
Wat heeft God je toch mooi gemaakt.

Dag mannetje. Tot de volgende week.

@Broddellapje.

maandag 12 januari 2015

Kleine stuiterbal.

Van een rustig weekje heb ik het ineens druk gekregen.
Twee dagdelen aan de receptie van het gezondheidscentrum. Ik vind het erg leuk.

En dan het voorlezen in mijn gezinnetje. 
Niet meer gemotiveerd werd ik bemoedigd door een kennis van het gezin, die vertelde dat het zo op prijs werd gesteld en dat de woordenschat van het jongetje met sprongen vooruit was gegaan.
Dus trekken muis en ik morgen maar weer richting jongetje en gaan we met hem praten.
Muis heeft een appel gevonden en wil een ander holletje, want zijn schat is te groot.
Maar naarmate de zoektocht vordert neemt muis steeds een hapje van de appel en uiteindelijk past de appel van muis in zijn eigen huis.
Muis klimt vermoeid in zijn bedje en valt in slaap.

Daarna gaan het jongetje en ik muis echt onderstoppen en zingen 
"Ik ga slapen, ik ben moe"

De vorige keer was het tekenen van pappa en mamma, jongetje en broertje groot succes.
Dus neem ik morgen een groot vel papier mee en gaan we een huis tekenen met allerlei situatie's van zijn gezin.
Mamma, die broertje in bed stopt en een kusje geeft.
Pappa die onder de douche staat. Zelf mag hij ideetjes aan dragen, wat ik verder nog teken.
Het driejarig jongetje, dat nog zo weinig praat en waarbij de interesse van zijn gezichtje en uit zijn oogjes gelezen moet worden.
Het driejarig jongetje, die zijn handjes rond mijn gezicht vouwt en mij op die manier laat weten dat ik lief ben.
Die mijn moeilijke naam feilloos uitspreekt. 
De afgelopen weken waren een vermoeiende zoektocht naar het innerlijk van die kleine stuiterbal.
We gaan er morgen weer tegen aan.

Maar voor nu: Welterusten Muis en lekker slapen.

@Broddellapje.

vrijdag 9 januari 2015

Je suis......

Je suis ........

Verschrikkelijk, wat er gebeurd is. 
Het zal niemand zijn ontgaan, ik hoef niets uit te leggen.
Tu es.......
De politieagent, die zijn armen in de lucht steekt, roepend om genade. 
De  elf mannen en een vrouw, die eerst bij hun naam genoemd worden en dan in koelenbloede worden neergeschoten.
......

Vous est.....

DE IK BEN.....

De God, Die alles onder controle heeft. Die niets uit de Hand loopt..
Die weet heeft van de dreiging die steeds dichterbij komt.

DE IK BEN Die zegt:


Wees niet bang, want Ik BEN met u. Kijk niet angstig om u heen, want Ik BEN uw God. Ik zal u kracht geven en u helpen, Ik zal u overeind houden met mijn heilrijke rechterhand.
JESAJA 41:10

Je suis........




woensdag 7 januari 2015

De holte van haar voet.


  • Doch de duif vond geen rustplaats voor het hol van haar voet en keerde tot hem in de ark terug, omdat op de gehele aarde water was, en hij stak zijn hand uit, greep haar en bracht haar tot zich in de ark.

Wat is de geschiedenis van Noach en de bouw van de ark een indrukwekkend verhaal.
Je kunt de nadruk leggen op de opdracht die Noach kreeg als enige rechtvaardige tussen zondige mensen.
Of het toppunt van boosheid en teleurstelling van God, Die klaar was met de aarde en alles wat er op leefde.
God, Die besloot om de aarde te vernietigen en uit Noach een nieuw geslacht wilde vormen.

Het is een geschiedenis, die ik een beetje met gekromde tenen lees.
In het verhaal ben ik op zoek naar de God, waar ik me aan durf toe te vertrouwen.
In het verhaal van de zondvloed probeer ik het Hart van die God te zoeken.
Was de Schepper van Hemel en aarde, Die telkens bevestigde dat het zeer goed was, zo teleurgesteld?
Kwam het besluit om de aarde en wat er op leefde te vernietigen voort uit een diep gekwetst Hart?
Of een afschuw van zonde, die een Heilig God niet kan verdragen?
Maar telkens als ik door de hoofdstukken van de zondvloed ga, adem ik op bij de volgende tekst: 

.

Genesis 8:9 (NBG51)

Doch de duif vond geen rustplaats voor het hol van haar voet en keerde tot hem in de ark terug, omdat op de gehele aarde water was, en hij stak zijn hand uit, greep haar en bracht haar tot zich in de ark.

Na het geweld is er plaats voor het tedere. De duif en de holte van haar voet. 
Zij gaat na de raaf naar buiten en vindt nog geen rustplaats.
Er is aandacht voor haar en de zorg, die deze tekst uitdrukt doet me goed.
In vertrouwen durf ik me weer overgeven.
Zelfs de zwaluw bouwt haar nest en legt haar jongen neer in het Huis van God.




dinsdag 6 januari 2015

Ikke....

Gehuld in een blauwe wollen cape, die ik voor een prikje op marktplaats heb gekocht,
 zit ik vermoeid te staren naar de laptop.
Ik zou graag als Linda willen schrijven. Ze schrijft zo leuk, luchtig en raak.
Of zoals Aritha. Ze schrijft eenvoudig, aardig en herkenbaar.

Ik stuntel maar wat voort. De ene keer is het heel wat, de andere keer kan ik er geen smaak op krijgen.

En dan word ik het ook spuugzat omdat het altijd over ik gaat.
Alsof ik zo belangrijk is en alsof ik perfect is en wil zijn.
Nou, ik is helemaal niet perfect.
Ik is soms een grote stumper, die er uit zichzelf niets van bakt.

Intensief gesport en trillend thuis gekomen, omdat ik geen energie meer over had.
Eten gekookt en toen onderuit gezakt en nog geen vin verroerd.

Ja, die vaat moet nog gedaan worden, ja, de fiets moet nog in de schuur.
Ja, er moet met de katten gespeeld worden en de agenda geraadpleegd voor morgen.

Maar dat moede lijf is niet van haar plaats te krijgen.

@Broddellapje



donderdag 1 januari 2015

Journaliste?

Gisteren was het oudjaarsavond.
 Ik zag er huizenhoog tegenop en had het aan het begin van de avond moeilijk.
Een flinke huilbui gaf geen opluchting en de avond dreigde in het water van tranen te vallen.

Er kwam een ongewoon geluid van een vliegend voorwerp in de lucht naderbij.
Normaal komt hier hoog in de lucht op bepaalde tijdstippen een vliegtuig langs, maar dit was anders.
Omdat het jaar wat achter ons ligt, getekend is door rampen met vliegtuigen
en door de MH17 het erg dichtbij gekomen is, werd ik in eerste instantie wat ongerust.
Je zal toch maar heel dichtbij mensen de lucht uit zien vallen of zelfs je keuken in, zoals
de mensen  in de Oekraïne beleefden .

Maar hier was het gelukkig anders. Een traumaheli landde op een grasveld voor de flat.
Het dorp liep uit en vaders met kinderen stonden  benieuwd te kijken.
Natuurlijk stond ik er ook bij, want mijn hart begint sneller te kloppen, als er iets bijzonders gebeurd.
Vroeger stoof ik uit bed, als ik de sirene van de brandweer dichtbij hoorde.
Ik schoot een dikke jas aan en stond kleumend naar de brand te kijken.
Waarom ik dat deed, heb ik echt geen idee van.
Het was een mechanisme, waar ik geen baas over scheen te zijn, leek het wel.
Ik vermoed als ik opnieuw mocht kiezen, ik journalist had willen worden.

Nu verplaatst de brandweer zich zonder mijn aandacht en dat vind ik prima.

Maar die traumaheli had mijn aandacht zo, dat mijn putstemming omsloeg.

Na een tijdje steeg hij weer op en tevreden liep ik naar huis.

Het werd gezellig. 
De klanken van liederen op Grootnieuwsradio wuifden door de warme kamer.
De jongste poes van acht maanden lag ontspannen op de stoel en af en toe kwam ze met een opgeheven staart bij me staan om dat luide siervuurwerk te bekijken.

Ze vertelde me dat ze heel lekker in haar velletje zit en op een veilig plekje woont.
En daarmee gaf ze me een groots compliment die ik dankbaar in ontvangst nam.

Samen met de omroeper sloot ik 2014 af met gebed.
Voor mijn zoon en schoondochter en hun kinderen voor hun veiligheid en bescherming.
Mijn hart vouwde zich in liefde om hun heen.

En zo is het nu 2015. 
En wens ik jullie met het lied van Sela een heel goed nieuwjaar toe.




@Broddellapje

Je legacy.

Wat een mooi woord vind ik dat. Het woord Legacy. Het klinkt als muziek als de titel van een liedje. Legacy betekent: de erfenis (v) ...