Berichten

Berichten uit december, 2014 weergeven

Alleen op oudejaarsavond?

Zou ik durven
Mij gewoon overgeven aan dat gevoel, wat als een trouwe metgezel met me meegaat?
Het gevoel uitgeput te zijn, leeggeroofd en diep teleurgesteld
Gewoon laten zakken in mijn stoel en er voorlopig niet meer uit komen.
Ja ik ben alleen op oudejaarsavond
Ja ik ben alleen, als het nieuwe jaar wordt ingeluid en als de scheepshoornen gaan
Misschien maar goed ook
Laat ik mijn trouwe metgezel, die ik niet in de ogen durf te kijken, omdat ik bang ben dat hij me meesleept, maar eens een stoel gaan geven naast me.
Ben je daar? Ga zitten.

 Zullen we samen de Trouwe Metgezel in de Ogen kijken?
Zullen we er nog een stoel bij zetten?

Alleen op oudejaarsavond?

Hoe bijzonder.

Afbeelding
Vanochtend dacht ik de poezen te verrassen met een wandelingetje in de sneeuw.
Ze waren gisteren niet buiten geweest.
Dat vreemde witte kon hun niet verleiden om een uitstapje te maken.
Met een snoepje lokte ik ze naar buiten. Hoezo buiten?
De ene bleef in een hoekje van de brandtrap zitten en gluurde met één oog om het hoekje.
De andere, nog jong genoeg om mij als haar mamma te beschouwen, liep voorzichtig achter me aan.
Ik had het plan opgevat om een stevige wandeling te maken.
Gewapend met de smartphone om mooie plaatjes te schieten.
Ik kwam niet ver. Het was spekglad.
Dus glibberde ik tot grote vreugde van de poezen weer naar huis.
Ik stampte weer naar binnen. Gehuld in bontmuts, dikke sjaal en bergschoenen.
Ik had meer werk gehad van het aankleden, dan van het buiten zijn.

Ik zie het plaatje voor me. De deur gaat open en daar stapt ze naar buiten.
In vol ornaat.
Gehuld in witte bontmuts, bergschoenen, bontige beenwarmers en dikke sjaal.
Na enkele glibbers gaat de deur opnieuw op…

Kerst?

Kerst.

Hoe moet het voor je zijn als je zoon, schoondochter, kleindochter en kleinkind onderweg  onderweg verloren bent. Een aantal maanden zijn voorbij sinds de rampvlucht MH17. We hebben het tot dusver overleefd. Maar nu komt kerst eraan. De eerste kerst zonder je kind,  zijn vrouw, je kleinkinderen. Volgens mij wil je het liefst een winterslaap houden en anders huil je de hele dag. Kerst? Dat hoeft echt niet, dat hoeft nooit weer.
Alleen maar verdriet, duisternis, tranen huilen. Gemis, lege armen die nooit meer vol kunnen worden. Nooit meer die stem, nooit meer hun geur. Nooit meer je hand door zijn haar.  Je baarmoeder krimpt ineen, als verlangt ze ernaarnog eenmaal je kind te mogen dragen.

@br.lapje

Nog altijd.....

Afbeelding
Wat was het een feest als er sneeuw lag. 
We speelden, gleden,bouwden en proefden.
Kipperkoude knuistjes werden verwarmd in de oksels van moeder.
Want wanten waren alleen maar lastig.

Als klein meisje was ik ongeduldig als de sneeuw te lang uit bleef.
Ik bad iedere avond dringend om dat koude winterwonder.
En wat was je opgetogen als je wakker werd door die vreemde gedempte stilte.
Benieuwd gluurde je door de gordijnen en wekte je ieder met je opgetogen roep:

"Sneeuw"

Dankbaar en opgetogen, stil en verwonderd diep in je kinderhartje:

 "De Heer heeft mijn gebed verhoord"

Zal ik eens wat bekennen? Ik heb de hele week al dringend gebeden om sneeuw.

Echt? Ja eerlijk waar. "Ik wil het zo graag Heer, U weet ervan.
Weet U, ik weet dat er een klimaatsverandering is, 
dat we de aarde opwarmen, dat we zo stom bezig zijn.
Maar voor U maakt dat niets uit. U bent Heer van het weer.
Wilt U het laten sneeuwen Heer?

En nu hoor ik opgetogen kinderstemmen en zie ik mensen wandelen.

En ben ik ver…
Totaal inspiratieloos. 
Heerlijk en verontrustend tegelijk. 
Heerlijk, omdat mijn brein niet bij iedere quote denkt, dat ze het moet onthouden om het te delen. Verontrustend omdat ze betwijfelt of de behoefte om te schrijven ooit nog weer terug komt.

Kerst.

Afbeelding
Vanochtend  werd ik vroeg wakker.
Het was voor mij, alsof de wekker van herinnering afliep.
Ik luisterde scherp of ik het kon horen.
Geknerp van schoenen in de stille besneeuwde straat.
Gemompel van stemmen, die overgingen in koorgezang en trompetgeschal.
Lekker in mijn warme holletje lag ik te luisteren.
"'t Was nacht in Betlems dreven."
Jaren later werd ik samen  met mijn zoon, nog steeds verrast door de heraut van kerst.
De aankondiging van Jezus Geboorte.
Dan zette ik zijn raam open en liet ik hem alleen onder zijn wolletje om het kindje Jezus te ontvangen.


Maandag is het gemeentehuis weer geopend.
Zal ik eens aangifte gaan doen?

"Goedemorgen. Ik wil aangifte doen van een geboorte."
Wat is Zijn Naam? Jezus Christus.
Hij is de Zoon van de God van Abraham Izaak en Jacob.
Wat is het adres? Hij woont op vele plaatsen.
En ik hoop dat er deze kerst veel plekken bij komen.
Want al is er geglitter en schijnt er veel schijn te zijn, dit Kind klopt zachtjes aan de d…

Hoe was het voor U?

Lieve Here Jezus,

Van voor de schepping was U bij de Vader.
U leefde in volmaakte liefde en harmonie samen met Hem en de Heilige Geest.
Uw Vader schiep de aarde met U en door U.
Hij had het alleen kunnen doen, maar liefde wil delen
en daarom deden Jullie het met z'n drieën.

Iedere kerst bent U zo genadig om weer een nieuw aspect te belichten.
Anders dan het licht wat in deze dagen buiten schijnt.

Here Jezus, wat ik me nu afvraag is "Hoe was het voor U"?
U leefde in volmaakte harmonie, in volmaakte liefde.
U deelde in alles wat de Eeuwige bezig hield.
En plotseling veranderde U in een Goddelijke Cel gecreëerd door de Heilige Geest.
U groeide in de bescherming van de schoot van Maria.
U werd geboren in deze wereld vol zonde en wanhoop.
U zult U toch ook niets meer herinneren van Uw begin ?

Weet U, lieve Here Jezus, dat deze gedachte me raakt?
Het treft me diep in mijn hart.

Want al weet ik niet het antwoord en zal ik er nooit achter komen, want het is een mysterie, toch...…

Verlangen.

Ver weg zijn.
Teruggetrokken uit de wereld en ingestopt in een wereld die voorbij is.
Herinneringen zo sterk als nooit tevoren.
Gebed om opening van het hart, besluit om opnieuw te willen vertrouwen.
Weer liefde toelaten en overgave.
U komt mij altijd tegemoet.
Niets is voor U onwaardig, te vuil, gebroken.
U trekt Uw neus niet op en keert U  niet af in Uw volmaakte Goddelijkheid.
Ondanks dat ik fluisterde om maar niet te komen, om mij maar niet te naderen.
U zong het lied van verlangen
en wakkerde in mij het verlangen aan.

Het nu.

Door te klimmen over het hek tussen verleden en toekomst beland ik in het nu.
Laat me eens beginnen met broddelbloggen over vandaag.
Ik zal steken laten vallen, gaatjes breien, draden niet afhechten.
Veel begrijp ik er niet van en het patroon kan ik al helemaal niet lezen.
Wanneer moet ik minderen, wanneer steken vermeerderen?
Hoe kom ik om de bocht, hoe brei ik rond?
Ooit zal ik begrijpen. Ooit zal ik het zien.


See the pieces there
Someone spilled me out
It’s a longing stare
Running from these doubts
Open me up again
Like the skies of rain
Oh how I need You Friend
And the way that You say: Wallflower come dance with Me
Left over you’re just what I need
Broken one you’ll be the queen of My heart Hoping for love again
Done with days of tears
Learning to trust again
Your words in my ear Wallflower come dance with Me
Left over you’re just what I need
Broken one you’ll be the queen of My heart You saw me broken
You saw me battered
You saw me filthy
You saw me shattered
You saw me wicked
You saw me lying
You saw me failing
You saw me trying
You saw me angry
You saw me jealous
You saw me prideful
You saw me selfish
You saw me wander
You saw me lustful
You saw me striving
worshipping idols… You say “I want her, I love her, she’s the one for Me. I choose her, I know her, My blood has made her clean, she is My true love, bring her to Me, put a ring on her finger, clothe her in My righteousness, shine My light all around her, place…

Een nieuw begin.

Afbeelding
Een klim over het hek tussen verleden en toekomst?
@Broddellapje.