Berichten

Genderneutraal?

Afbeelding
Gisteren was ik aan het werk en had het druk. Het is vrijwilligerswerk en de inhoud is vooral regelzaken. Maar mensen kunnen ook langs komen voor vragen en soms maakt men van de gelegenheid gebruik om even hun verhaal te doen. Zo ook gistermorgen. De persoon, die tegenover me plaatsnam, had heel wat te vertellen. Nu luister ik graag, vooral naar hun geschiedenis. Het is alsof je een boek openslaat en gaat lezen. Wat ook helpt is dat ik een beelddenker ben, dus wat mij word verteld,  zie ik allereerst in plaatjes binnenkomen. De persoon tegenover mij had heel wat te zeggen. Maar het liep uit in de verzuchting, dat thuis voelen in de wereld van nu, er niet meer bij is. De wereld zoals die wordt en zich aan ons opdringt, is onze wereld niet meer.
Vanochtend dacht ik er aan terug. De Hema gaat haar kinderkleding genderneutraal maken. De labels in meisjes- en jongenskleding worden verwijderd. Dus als je in het vervolg een jurkje in handen hebt, moet je raden of het voor een jongen of meisje is. Vanwe…

Was ik maar thuis.

Afbeelding
Na een paar rustdagen trok ik vanochtend mijn wandelschoenen en lange jas aan en ging met mw. B. op stap. Ze had haar lange loopjes node gemist. En al geeft ze geen krimp en ligt ze gezellig naast me op de sprei, zodra de rituelen plaatsvinden, die wijzen op een wandeling word ze onrustig en rent ze door het huis. Als ’t vrouwtje naar de wc en daarna richting kapstok gaat, kon het maar zo eens zijn dat er een trektocht in zit. Dat ik van nood op bed blijf liggen en zij met bedwongen verlangen naast me, doet me weleens schuldig voelen. Daarom gingen we vandaag weer van start. Ik stelde me voor om van de naderende herfst te genieten. Maar wat was ik nog moe. Dan maar wat rustiger aan. Na een half uur liepen we weer op het pad naar huis. Dit weggetje begint bij het water en in de verte zie ik mijn huis liggen. En dan komt de verzuchting. Ik wou dat ik thuis was. Moet ik nog dat hele eind? Volgens mij red ik dat niet meer. Waar haal ik de energie nog vandaan? De ervaring heeft geleerd dat ik niet n…

Vandaag lijd ik aan warmoede.

Maandag jl. poetste ik de badkamer en toilet. Dinsdagochtend werkte ik buitenshuis, verschoonde ik mijn bed en deed de was. Gisteren heb ik de woonkamer een beurt gegeven en een flinke wandeling met mw.B.gemaakt. En nu lig ik de halve dag in bed, omdat ik weer eens oververmoeid ben. En omdat vanavond de Kesjercursus begint, wil ik fit zijn. Maar wat is fit? Ik word er een beetje wanhopig van. Waar vind ik de energie die ik nodig heb? Ik kan nog zoveel presteren, maar ik blijf me schuldig voelen. Afwijzing is de grondtoon. Afwijzing door mensen die er toe deden. Soms loopt het leven over je schoenen. De achterband van mijn fiets slingert. Wie kijkt er even naar? Mijn gang moet nodig behangen. Het plafond in mijn slaapkamer gesaust. En zal ik nu eindelijk eens gordijnen nemen voor de ramen? Ben je weleens trots op jezelf? Je hebt er alle redenen voor.  Dat word me gezegd. Ik hoef niet trots te zijn op mezelf. Ik wil af en toe een paar armen waar ik in weg kan kruipen en een potje janken. Armen d…

Jaarafrekening.

Iedere week neem ik mijn meterstanden op en zet ze in een app op mijn smartphone. Deze app is verbonden met mijn energiemaatschappij en zo kan ik controleren hoe ik ervoor sta met mijn energieverbruik. Zo wist ik al een hele tijd dat ik teveel energie verbruikt had. Teveel wat mijn maandelijks voorschot betreft. Ik had nl in de wintermaanden behoorlijk gestookt en het gasverbruik kan niet meer terug gedraaid worden. Gisteren kreeg ik de rekening gepresenteerd. Gelukkig viel het mee, het was een maand extra voorschot. Het doet me denken aan wat mijn lijf me verteld. Ze zegt dat ik meer energie verbruikt heb, dan dat zij had te geven. En daarom moet ik nu de rekening betalen. Begrijp me goed, dat vind ik niet erg. Het roept namelijk al snel reacties op van "sterkte en ach etc". Ik heb het er heel graag voor over gehad. Maar je moet er een prijs voor betalen. En dat is vaak zo, zeker wat Israël betreft. Het is een land om wie een geestelijke strijd heerst. Want Jezus komt spoedig terug…

Het gaat om het nu.

Het is alweer ruim een week geleden, dat ik terug kwam van mijn reis naar Israël. De eerste dagen had ik heimwee en wist niet goed hoe ik hier mee om moest gaan. Maar vandaag kreeg ik op drie verschillende manieren een signaal dat gisteren voorbij is, morgen nog komt en dat je van het nu wat mag maken. Bijzondere boodschap vind je niet? Ik ben er blij mee, want de Heer kent Zijn pappenheimer. In plaats van in dankbaarheid mijn weg in het hier en nu vervolgen, ben ik in staat om mijn hoofd in treurnis te laten hangen. Net zoals de zonnebloemen, die momenteel op tafel staan en waar ik absoluut niet mee overweg kan. Bij een ander staan ze te stralen, bij mij zijn het verdrietige hangende koppen met rare bladeren. Ze moeten denk ik de juiste verzorging hebben, maar ik heb dat blijkbaar niet in de vingers. De hele week heb ik al over mijn reis gedroomd. De gekste dingen kwamen voorbij. Het meest opmerkelijke was wel dat ik een foto van mw.B.  in haar hotel op facebook plaatste en vertelde dat ik o…

Uitslag bloghop juli-augustus.

Afbeelding
Het is eind augustus en na twee maanden host te zijn geweest van de bloghop met het thema Licht en Luchtig mag ik de nieuwe host bekend maken. Zoals ik aankondigde is het iemand, die nog niet eerder gewonnen heeft. Maar laat me bij het begin beginnen. Wat genoot ik van Marijke haar bijdrage. Ik zwijmelde helemaal mee in de beschrijving van de mooie man, het was zeker mijn type. De opmerking van haar dochtertje vormde een lachwekkend anti climax. Ik zou hem echt lezen als ik jou was. Gerben Schut beschreef vanuit het thema vakantieperikelen, die kunnen voorkomen in een huwelijk en gaf raad hoe je dit zou kunnen opvangen. Margé vertelde over de trip met haar kleinzoon wat helaas een beetje in de storm ten onder ging. Deborah was wat in de war, waardoor ze een paar keer blunderde en ik vond het herkenbaar en hilarisch. Anne Stekhoven beschreef een lief en gezellig voorval met buurvrouw Lies Gerda had een prachtige inzending. Ze schreef over een spiegeltje Rondreis. Eerst vertelde ze dat ze dit ve…

Hoe is het nu?

In mijn reisverslag hebben jullie me kunnen volgen op mijn trip door Israël. Velen op Facebook deden dit ook en gaven blijk van waardering. Deze reacties stimuleerden me in het schrijven, dankjewel. Hoe gaat het nu? 
Allereerst ben ik ontzettend dankbaar, dat ik deze reis mocht maken. 
Toen ik er was, heb ik verschillende keren gehuild. Zeven zware jaren lagen immers achter me. In deze jaren raakte ik dakloos, terwijl ik aan de chemo was, moest daarna 25 bestralingen en een serie Herceptin behandelingen ondergaan. Omdat ik allergisch was voor siliconen en dit niet bekend was, moest na vier operaties de borstreconstructie, waar ik me zo op had verheugd, als mislukt beschouwd worden. Maar in februari nam ik het besluit om met een reis naar Israël te gaan en te gaan sparen van mijn uitkering. Het lukte en nu was ik er.
Het was een fantastische reis. Het was zo mooi, omdat we niet alleen de toeristische plekken bezochten, maar ook projecten die alles vertelden over de geschiedenis van Israël. We s…